Sinitta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sinitta
Ilustracja
Imię i nazwisko Sinitta Renay Malone
Data i miejsce urodzenia 19 października 1968
Seattle
Gatunki disco, pop, R&B, house
Zawód piosenkarka, osobowość telewizyjna, tancerka, aktorka
Aktywność od 1981
Powiązania Stock Aitken Waterman
Strona internetowa

Sinitta właściwie Sinitta Renay Malone[1][2] (ur. 19 października 1968[3][4] w Seattle w stanie Waszyngton[2]) – amerykańska piosenkarka muzyki disco i pop, a także R&B i house, która większość swojego zawodowego życia spędziła w Wielkiej Brytanii[5]. Szczyt jej popularności przypada na drugą połowę lat 80., kiedy to wylansowała piosenki wyprodukowane przez Stocka, Aitkena i Watermana takie jak „Toy Boy”, „So Mucho”[6], „Cross My Broken Heart”, „Right Back Where We Started From”, „G.T.O.” i „I Don’t Believe In Miracles”[7].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Przyszła na świat w Seattle w stanie Waszyngton w rodzinie piosenkarki Miquel Brown (właściwie Michael Brown)[8] i Anthony’ego Blacketta[9] jako jedna z bliźniaczek – ma siostrę Gretę[10]. W 1973 jej rodzice rozwiedli się[11][12].

Jej matka była popularną w latach 70. i 80. kanadyjską aktorką (grała m.in. w filmach: Superman, Salomon i królowa Saby z Halle Berry, Francuski pocałunek, Dowcip i Jak stracić przyjaciół i zrazić do siebie ludzi[13]) i wokalistką disco/soul[14]. Sinitta uczęszczała do szkoły z internatem w Wielkiej Brytanii.

Początki kariery[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę w show biznesie rozpoczęła występując w musicalu Czarnoksiężnik (The Wiz, 1980)[15] i jako Frankie w filmie Jima Sharmana Shock Treatment (Terapia szokowa, 1981). Występowała na West End w spektaklach: Koty, Krwiożercza roślina , Smokey Joe's Cafe, Lakier do włosów, Masquerade i Mutiny!. 24 grudnia 1982 Sinitta pojawiła się w programie telewizyjnym Channel 4 Shock (Rura) jako tancerka z grupą Imagination[16]. W 1985 była kapitanem jednej z drużyn w programie dla dzieci ITV The Wall Game[17].

Kariera muzyczna[edytuj | edytuj kod]

Sinitta początkowo nagrywała muzykę taneczną w 1983 roku, wydając swój pierwszy singiel „Break Me Into Little Pieces” z Hot Gossip. W tym samym roku pojawiła się także w wideoklipie piosenki „Rock the Boat” śpiewanym przez Forresta. Przełomem były jej piosenki disco-pop wyprodukowane przez właściwy studio Stocka, Aitkena i Watermana - „Cruising” (1984) i „So Macho” (1985), które trzy miesiące później w marca 1986 wspięły się na pozycję drugą. Sinitta znalazła się w czasopismach brytyjskich dla nastolatek. Trzy kolejne Top 10 singli to „Toy Boy” (numer 4, lipiec 1987), „Cross My Broken Heart” (numer 6, marzec 1988) i „Right Back Where We Started From” (numer 4, czerwiec 1989). Cover hitu „Love and Affection” Roberta Knighta z 1973 osiągnął numer 20 w październiku 1989.

W 1992 podpisała kontrakt z Arista Records label. Jednak w lipcu 1992 utwór „Shame Shame Shame” utknął na 28. miejscu. Na początku 1993 wydała singiel „The Supreme EP”, który wyróżniał się kolekcją coverów. W 1998 powróciła na scenę pop z albumem Naughty Naughty. Skoncentrowała się potem na teatrze i pracy A&R[18].

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Była związana z angielskim piłkarzem pochodzenia nigeryjsko-gujańskiego Johnem Fashanu, brytyjskim piosenkarzem, kompozytorem i aktorem Davidem Essex (1984)[19][20], angielskim łowcą talentów i producentem telewizyjnym Simonem Cowellem (1981-96)[21][22]. Byli razem, z przerwami, przez 20 lat[23], spotykali się, kiedy Sinitta miała zaledwie 14 lat[24][25]) i aktorem Bradem Pittem (1988-89)[26][27].

W kwietniu 2002 r. wyszła za mąż za Andy'ego Willnera. W listopadzie 2005 r. ogłoszono, że Kerry West miała być zastępczą matką dla dziecka z mężem, lecz po ośmiu tygodniach poroniła. Sinitta wyznała, że aborcja miała ogromny wpływ na jej życie i była jednym z czynników, który uniemożliwił jej posiadanie dzieci[28][29]. Adoptowali bliźniaki - Magdalenę i Zaca. Rozwiedli się w 2010 roku[30].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

albumy[edytuj | edytuj kod]

  • 1987: Sinitta! (wyd. Fanfare)
  • 1989: Wicked! (wyd. Fanfare)
  • 1995: Naughty Naughty (wyd. Arista)
  • 1998: The Best of Sinitta (wyd. Pegasus)
  • 1999: The Very Best of...Sinitta/Toy Boy (wyd. Pegasus)
  • 2009; The Hits+ Collection 86-09: Right Back Where We Started From (wyd. Cherry Pop/PMG Music/Sony Music)
  • 2010: Greatest Hits + Bonus DVD (wyd. Cherry Pop/Sony Music)
  • 2011: Sinitta! [Remastered x 2CD edycja specjalna] (wyd. Cherry Pop)
  • 2011: Wicked! [Remastered x 2CD edycja specjalna] (wyd. Cherry Pop)

single[edytuj | edytuj kod]

  • 1983: "Break Me Into Little Pieces" (z Hot Gossip)
  • 1983: "Don't Beat Around the Bush" (z Hot Gossip)
  • 1983: "I Could Be"
  • 1983: "Never Too Late"
  • 1984: "Cruising"
  • 1985: "So Macho"
  • 1986: "So Macho"/"Cruising"
  • 1986: "Feels Like the First Time"
  • 1987: "Toy Boy"
  • 1987: "GTO"
  • 1988: "Cross My Broken Heart"
  • 1988: "A Place in the Sun" (Winjama; Various)
  • 1988: "I Don't Believe In Miracles"
  • 1989: "Right Back Where We Started From"
  • 1989: "Love On a Mountain Top"
  • 1989: "Lay Me Down Easy"
  • 1990: "Hitchin' a Ride"
  • 1990: "Bridge Over Troubled Water" (z The Session)
  • 1990: "Love and Affection"
  • 1992: "Shame Shame Shame"
  • 1993: "The Supreme EP"
  • 1993: "Aquarius"
  • 1997: "You Can Do Magic" (The Mojams z Debbie Currie)
  • 2014: "So Many Men So Little Time"

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sinitta Renet Malone (ang.). Listal. [dostęp 2017-03-16].
  2. a b Ron Wynn: Sinitta Biography (ang.). AllMusic. [dostęp 2016-09-09].
  3. Sinitta Biographical Summaries of Notable People (ang.). MyHeritage. [dostęp 2014-08-06].
  4. Sinitta day two: the birth cerificate (ang.). Daily Mirror. [dostęp 2016-09-09].
  5. Sinitta (ang.). Dance Crazy Management. [dostęp 2014-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-14)].
  6. Jay O'Brien: Sinitta reveals constant battle over changing her age online (ang.). OK!. [dostęp 2016-09-09].
  7. Sinitta–Free listening, videos, concerts, stats and pictures (ang.). Last.fm. [dostęp 2014-08-06].
  8. Miquel Brown (ang.) w Discogs.com
  9. Sinitta (cz.). Osobnosti.cz. [dostęp 2017-03-16].
  10. Bio-Miquel Brown (ang.). Disco Museum. [dostęp 2014-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-14)].
  11. Anthony Blackett Family Tree & History, Ancestry & Genealogy (ang.). FameChain. [dostęp 2014-08-06].
  12. Anthony Blackett - Biographical Summaries of Notable People (ang.). MyHeritage. [dostęp 2014-08-06].
  13. Miquel Brown - About This Person - Movies & TV (ang.). The New York Times. [dostęp 2014-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-14)].
  14. Miquel Brown (ang.). Discogs. [dostęp 2014-08-06].
  15. Sinitta (ang.). The Vervoid. [dostęp 2014-08-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-14)].
  16. The Tube" Episode 1.8 (1982) (ang.). Internet Movie Database. [dostęp 2014-08-06].
  17. The Wall Game (ang.). BFI. [dostęp 2014-08-06].
  18. Sinitta Biografia (ang.). Oldies. [dostęp 2014-08-06].
  19. I'm A Celebrity star Sinitta's shocking family secret (ang.). Mirror Online. [dostęp 2017-03-16].
  20. Aaron Tinney: 50th treat for Sinitta (who says she is 44) (ang.). The Sun. [dostęp 2016-09-09].
  21. Simon Cowell w bazie Notable Names Database (ang.)
  22. Gracie Opulanza (2013-07-14): Sinitta Renet Malone – Interview About Men’s Fashion (ang.). Gracie Opulanza. [dostęp 2017-03-16].
  23. Hit Me Baby One More Time: Sinitta used to slap Simon Cowell (ang.). Manchester Evening News. [dostęp 2014-08-06].
  24. Natalie Clarke (2008-12-12): Sinitta tells all: The truth about Simon Cowell and me (ang.). Daily Mail. [dostęp 2017-03-16].
  25. Sinitta says 'yo-yo' relationship with Simon Cowell is over once and for all now he's a father (ang.). Independent.ie. [dostęp 2014-08-06].
  26. Andrew Bullock (2016-12-28): Sinitta insists her newly-single ex-boyfriend Brad Pitt (ang.). Daily Mail. [dostęp 2017-03-16].
  27. Emily Sheridan (2011-11-24): 'He was beautiful with the most amazing body': Sinitta reminisces about her romance with Brad Pitt (ang.). Daily Mail. [dostęp 2017-03-16].
  28. Rebecca Hardy (2009-08-17): Sinitta: Why I'll always love my Simon Cowell (ang.). Daily Mail. [dostęp 2014-08-06].
  29. Louise Saunders (2013-10-04): Sinitta FINALLY opens up on the abortion that left she (ang.). Daily Mail. [dostęp 2014-08-06].
  30. Who is Sinitta Renet Malone dating? (ang.). FamousFix.com. [dostęp 2014-08-06].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]