Wersja ortograficzna: Sitno (powiat zamojski)

Sitno (powiat zamojski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Sitno w innych znaczeniach tego słowa.
Artykuł 50°45′9″N 23°22′18″E
- błąd 39 m
WD 50°46'0.1"N, 23°22'0.1"E
- błąd 14 m
Odległość 1706 m
Sitno
wieś
Ilustracja
Pomnik ofiar II wojny światowej
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat zamojski
Gmina Sitno
Liczba ludności (2011) 1109[1]
Strefa numeracyjna 84
Kod pocztowy 22-424[2]
Tablice rejestracyjne LZA
SIMC 0898219
Położenie na mapie gminy Sitno
Mapa konturowa gminy Sitno, w centrum znajduje się punkt z opisem „Sitno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Sitno”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Sitno”
Położenie na mapie powiatu zamojskiego
Mapa konturowa powiatu zamojskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Sitno”
Ziemia50°45′09″N 23°22′18″E/50,752500 23,371667

Sitnowieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Sitno[3][4].

Wieś położona 7 km na północny wschód od Zamościa. Miejscowość jest siedzibą gminy Sitno, stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Sitno[5].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zamojskiego.

Tradycją w Sitnie są coroczne wystawy zwierząt hodowlanych i maszyn rolniczych.

Przez Sitno przepływa Czarny Potok tworząc ogromny obszar bagienny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W wieku XVI wieś Sitno stanowiła część powiatu zamojskiego. W roku 1564, Sitno z Wolą Sitaniecką w parafii Sitaniec, płaciły pobór od 49 ½ łana, 4 zagrodników, 2 rzeźników; we wsi znajdowała się drewniana cerkiew[6].

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1889: "Sitno - wieś i folwark, w powiecie zamojskim, gminie Zamość, parafii katolickiej Sitaniec, cerkiew parafialna w miejscu. Wieś odległa od Zamościa 10 wiorst, od stacji pocztowej i telegraficznej w Nowym Zamościu 8 wiorst, od stacji drogi żelaznej w Rejowcu 56 wiorst."

Około roku 1889 wieś posiadała 15 domów dworskich i 133 włościańskich zamieszkałych przez 1073 mieszkańców (w tym 228 wyznania rzymskokatolickiego i 8 żydów). W 1874 roku obszar dworski obejmował 2031 mórg (na co składało się: 864 mórg roli, 882 mórg lasu), z czego włościanie posiadali 1727 mórg. Istniała ponadto osada karczmarska z 1 domem na 3 morgach gruntu. Cerkiew parafialna pw. św. Włodzimierza, wybudowana z drewna, gontem kryta, zbudowana kosztem rządu w 1875 roku, w miejsce starej z roku 1718, niewiadomej erekcji. We wsi była szkoła początkowa.

Właścicielem dominium Sitaniec był Kornel Malczewski, w dobrach pałac piętrowy murowany, piękny ogród owocowo-spacerowy, pasieka, młyn wodny o 2 kamieniach, zbudowany 1862 r. na strumieniach tworzących tu rzeką Łabuńkę. W skład dominium wchodzą także wsie: Ciołki, Kornelówka i Ludwinówka, mające od roku 1874 oddzielne księgi hipoteczne. W latach 1857 do roku 1886 była tu gorzelnia z roczną produkcją na 6134 rubli srebrnych. Według noty słownika gleba urodzajna, a łąki obfite[6].

W Sitnie od 2012 roku działa Gminny Klub Sportowy „Potok Sitno”[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-10-21].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1153 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp online].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  5. Jednostki pomocnicze gminy Sitno. Urząd Gminy Sitno. [dostęp 2016-08-25].
  6. a b
    1. Sitno 1(7), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 628.
    2. Sitno 1(1), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska, Warszawa 1902, s. 587.
  7. Gminny Klub Sportowy Potok Sitno. 90minut.pl. [dostęp 2016-11-03].