Sitno (powiat zamojski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Sitno w innych znaczeniach tego słowa.
Artykuł 50°45′9″N 23°22′18″E
- błąd 39 m
WD 50°46'0.1"N, 23°22'0.1"E
- błąd 14 m
Odległość 1706 m
Sitno
wieś
Ilustracja
Pomnik ofiar II wojny światowej
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat zamojski
Gmina Sitno
Liczba ludności (2011) 1109[1]
Strefa numeracyjna 84
Kod pocztowy 22-424[2]
Tablice rejestracyjne LZA
SIMC 0898219
Położenie na mapie gminy Sitno
Mapa lokalizacyjna gminy Sitno
Sitno
Sitno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sitno
Sitno
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Sitno
Sitno
Położenie na mapie powiatu zamojskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zamojskiego
Sitno
Sitno
Ziemia50°45′09″N 23°22′18″E/50,752500 23,371667

Sitnowieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Sitno[3][4].

Wieś położona 7 km na północny wschód od Zamościa. Miejscowość jest siedzibą gminy Sitno, stanowi sołectwo – zobacz jednostki pomocnicze gminy Sitno[5].

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zamojskiego.

Tradycją w Sitnie są coroczne wystawy zwierząt hodowlanych i maszyn rolniczych.

Przez Sitno przepływa Czarny Potok tworząc ogromny obszar bagienny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W wieku XVI wieś Sitno stanowiła część powiatu zamojskiego. W roku 1564, Sitno z Wolą Sitaniecką w parafii Sitaniec, płaciły pobór od 49 ½ łana, 4 zagrodników, 2 rzeźników; we wsi znajdowała się drewniana cerkiew[6].

Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1889: "Sitno - wieś i folwark, w powiecie zamojskim, gminie Zamość, parafii katolickiej Sitaniec, cerkiew parafialna w miejscu. Wieś odległa od Zamościa 10 wiorst, od stacji pocztowej i telegraficznej w Nowym Zamościu 8 wiorst, od stacji drogi żelaznej w Rejowcu 56 wiorst."

Około roku 1889 wieś posiadała 15 domów dworskich i 133 włościańskich zamieszkałych przez 1073 mieszkańców (w tym 228 wyznania rzymskokatolickiego i 8 żydów). W 1874 roku obszar dworski obejmował 2031 mórg (na co składało się: 864 mórg roli, 882 mórg lasu), z czego włościanie posiadali 1727 mórg. Istniała ponadto osada karczmarska z 1 domem na 3 morgach gruntu. Cerkiew parafialna pw. św. Włodzimierza, wybudowana z drewna, gontem kryta, zbudowana kosztem rządu w 1875 roku, w miejsce starej z roku 1718, niewiadomej erekcji. We wsi była szkoła początkowa.

Właścicielem dominium Sitaniec był Kornel Malczewski, w dobrach pałac piętrowy murowany, piękny ogród owocowo-spacerowy, pasieka, młyn wodny o 2 kamieniach, zbudowany 1862 r. na strumieniach tworzących tu rzeką Łabuńkę. W skład dominium wchodzą także wsie: Ciołki, Kornelówka i Ludwinówka, mające od roku 1874 oddzielne księgi hipoteczne. W latach 1857 do roku 1886 była tu gorzelnia z roczną produkcją na 6134 rubli srebrnych. Według noty słownika gleba urodzajna, a łąki obfite[6].

W Sitnie od 2012 roku działa Gminny Klub Sportowy „Potok Sitno”[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-10-21].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych – Poczta Polska. „Spis numerów adresowych”, s. według indeksu nazw, 2013. Warszawa: Poczta Polska S.A.. 
  3. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp online].
  4. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  5. Jednostki pomocnicze gminy Sitno. Urząd Gminy Sitno. [dostęp 2016-08-25].
  6. a b
    1. Sitno 1(7) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.
    2. Sitno 1(1) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 2: Januszpol – Wola Justowska. Warszawa 1902.
  7. Gminny Klub Sportowy Potok Sitno. 90minut.pl. [dostęp 2016-11-03].