Skęczniew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skęczniew
Kościół pw. świętej Trójcy.
Kościół pw. świętej Trójcy.
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat turecki
Gmina Dobra
Liczba ludności (2006) 430
Strefa numeracyjna (+48) 63
Kod pocztowy 62-730
(poczta: Dobra)
Tablice rejestracyjne PTU
SIMC 0283067
Położenie na mapie gminy Dobra
Mapa lokalizacyjna gminy Dobra
Skęczniew
Skęczniew
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Skęczniew
Skęczniew
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Skęczniew
Skęczniew
Położenie na mapie powiatu tureckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tureckiego
Skęczniew
Skęczniew
Ziemia51°52′19″N 18°41′20″E/51,871944 18,688889

Skęczniewwieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie tureckim, w gminie Dobra.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.

Skęczniew położony jest w dolinie rzeki Warty, ok. 7 km na południowy wschód od Dobrej.

W miejscowym parku (4,5 ha) rośnie dąb szypułkowy o obwodzie 450 cm, który jest pomnikiem przyrody.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o jej istnieniu pochodzi z 1386 roku. W II poł. XIX wieku we wsi czynny był wapiennik, którego produkcja bazowała na wydobywanym na miejscu surowcu.

W czasie powstania styczniowego, 27 września 1863 roku, pod Skęczniewem doszło do potyczki ppłk. Kajetana Słupskiego z wojskami rosyjskimi.

W roku 1975 rozpoczęto w rejonie wsi budowę zapory na Warcie. Po spiętrzeniu wód rzeki powstał zbiornik retencyjny Jeziorsko, którego ok. 10% powierzchni znajduje się na terenie gminy Dobra. Dzięki zbiornikowi możliwe jest rolnicze i rekreacyjne zagospodarowanie zalewowej doliny Warty.

Tradycja[edytuj | edytuj kod]

W Skęczniewie, podobnie jak w niedalekim Spycimierzu, zachował się obyczaj układania w dniu święta Bożego Ciała kwietnego dywanu, po którym prowadzi trasa procesji eucharystycznej.

Kościół parafialny[edytuj | edytuj kod]

Parafialny kościół pw. świętej Trójcy wzniesiony został w 1825 roku z fundacji Hipolita Masłowskiego, ówczesnego właściciela wsi. Poprzedni kościół zbudowano w 1748 roku z fundacji starosta Spycimierskiego Wojciecha Mączyńskiego, a o pierwotnej świątyni Jan Łaski wzmiankował już w I poł. XVI wieku w swoim dziele Liber beneficiorum.

Obecną budowlę, przebudowaną w 1917 roku w duchu neoklasycyzmu, postawiono na rzucie prostokąta. W zwieńczeniu szczytu widnieje data budowy kościoła.

We wnętrzu, w nowym głównym ołtarzu wykorzystano fragmenty rzeźb z XVII wieku. Dwa boczne ołtarze zdobią barokowe rzeźby, a w prawym mieści się XIX-wieczny obraz świętego Benona oraz predella z malowaną sceną Spotkania przy Złotej Bramie z połowy XVII wieku. Na ambonie znajdują się fragmenty barokowej ornamentacji. Chrzcielnica pochodzi z XVIII wieku. Z tego okresu pochodzi również portret trumienny nieznanej kobiety malowany na blasze. Ciekawym zabytkiem jest także rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego, posiadająca cechy typowe dla gotyku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Maluśkiewicz, Ziemia konińska – przewodnik turystyczny, Konin: „Apeks”, 1997, ISBN 83-86139-28-5, OCLC 750945451.
  • Andrzej Czesław Nowak, Konin, Turek, Dobra, Golina, Rychwał, Tuliszków oraz okolice – przewodnik turystyczny, Poznań: Centralny Ośrodek Informacji Turystycznej, 1987, ISBN 83-85034-04-8, OCLC 69453891.