Skirgiełło

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skirgailo.jpg
Słupy Giedymina, herb rodu Giedyminowiczów.
Skirgiełło, ks. trocki i połocki, ponawia zapewnienie o wierności królowi Władysławowi i koronie polskiej ze względu na dalsze nadania, zwłaszcza ziemi połockiej w 1387 roku

Skirgiełło Olgierdowicz, lit. Skirgaila, imię chrzestne Iwan (ur. ok. 1354/1355, zm. przed 24 grudnia 1394[1] lub 23 grudnia 1396[2] w Kijowie) – namiestnik w Wielkim Księstwie Litewskim 1386-1392/1394, książę kijowski 1392-1396.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Najstarszy syn wielkiego księcia litewskiego Olgierda z drugiego małżeństwa z Julianną twerską, rodzony brat Władysława Jagiełły. Dokładna data urodzenia Skirgiełły nie jest znana, obecnie badacze określają ją na ok. 1354/1355 roku[3].

Przyjął chrzest w obrządku prawosławnym ok. 1373. Według niektórych historyków po uzyskaniu przez Jagiełłę korony Królestwa Polskiego Skirgiełło od 1386 r. do około 1392 r. piastował tytuł wielkiego księcia litewskiego[4]. Inni historycy uważają, że w tym okresie Skirgiełło był jedynie namiestnikiem Jagiełły na Litwie, przy czym miał nim być również po zawarciu ugody w Ostrowie, kiedy to Jagiełło na namiestnika wyznaczył także Witolda[5]. Istnieje pogląd, zgodnie z którym Skirgiełło pozostał namiestnikiem księstwa litewskiego do 1394, kiedy to objął władzę w księstwie kijowskim. Według tych drugich poglądów również Witold od 1392 r. dzierżył Litwę jedynie jako namiestnik, a dopiero w 1401 r. został wielkim księciem litewskim. W latach 1382-1392 Skirgiełło był księciem trockim, nadto w 1387-1394 również księciem połockim, a od 1394 księciem kijowskim. Skirgiełło spośród krewnych Jagiełły był jego najlojalniejszym współpracownikiem. Zmarł prawdopodobnie otruty.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. J. Tęgowski, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań-Wrocław 1999, s. 103.
  2. Jerzy Ochmański, Historia Litwy, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1982, s. 391, ISBN 83-04-00886-6, OCLC 830207544.
  3. T. Wasilewski, Skirgiełło, Polski Słownik Biograficzny, t. 38, 1997, s. 167; J. Tęgowski, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, s. 98-104
  4. np. J. Ochmański Historia Litwy, Wrocław-Warszawa-Kraków 1990.
  5. J. Tęgowski Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań-Wrocław 1999, M. Duczmal Jagiellonowie, Kraków 1996.