Skoruszowy Mnich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Widok z Doliny Białej Wody
Widok z drogi do Morskiego Oka

Skoruszowy Mnich (słow. Skoruší mních[1], ok. 1770 m) – turnia w masywie Młynarza w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się w środkowej części grani odbiegającej na wschód od Jarząbkowego Zwornika, pomiędzy Wyżnią Jarząbkową Szczerbiną (ok. 1755 m)a Niżnią Jarząbkową Szczerbiną (ok. 1720 m). Ma dwa wierzchołki, nieco wyższy jest południowy. W widoku z okolicy Pięknych Kamieni w Dolinie Białej Wody ma kształt równoramiennego trójkąta o podstawie krótszej od wysokości. Częściowo za kształt ten odpowiada Jarząbkowa Turnia, która z tej perspektywy zlewa się ze Skoruszowym Mnichem[2].

Na Skoruszowego Mnicha łatwo można wejść tylko z Wyżniej Jarząbkowej Szczerbiny. Jego południowo-zachodnia ściana jest skalista i ma wysokość 50 m, podobnej wysokości jest także ściana opadająca na Niżnią Jarząbkową Szczerbinę. Na północ Skoruszowy Mnich opada filarem o wysokości około 180 m. Orograficznie prawa ściana tego filara ma wysokość około 120 m, a jej skośnie opadającą podstawę stanowi trawiasty Zachód Szczepańskiego prowadzący na Niżnią Jarząbkową Szczerbinę. Ścianą tą prowadzi jedna z bardziej ekstremalnych i bardziej znanych dróg wspinaczkowych w masywie Małego Młynarza (droga nr 2)[2].

Drogi wspinaczkowe[edytuj | edytuj kod]

  1. Północnym filarem; IV, jedno miejsce V w skali tatrzańskiej, czas przejścia 2 godz.,
  2. Wschodnią ścianą; V+, A4, 30 godz. Pierwsze przejście: Sylvia Kysilková, Josef Rybička, Jiři Šmid i V. Skokan od 23 grudnia 1975 do 1 stycznia 1976 r. Całkowity czas wspinaczko wyniósł około 70 godz., Wspinali się metodą oblężniczą; pod ścianą Jarząbkowej Baszty założyli namiotową bazę, do której codziennie wracali. Co drugi dzień wspinała się jedna dwójka wspinaczy, druga odpoczywała. W ścianie założono łącznie 10 jedynek i 3 spity (w tym dwa stanowiskowe),
  3. Południowo-wschodnim uskokiem, z Niżniej Jarząbkowej Szczerbiny; częściowo V, duża ekspozycja, 1 godz.[2]
  4. Południowo-zachodnią ścianą; II, 30 min[2]

Masyw Młynarza jest zamknięty dla turystów i taterników (obszar ochrony ścisłej Tatrzańskiego Parku Narodowego). Wspinaczka dopuszczalna jest tylko od 21 grudnia do 20 marca[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [dostęp 2020-02-21] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24].
  2. a b c d Władysław Cywiński, Młynarz. Przewodnik szczegółowy, tom 6, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1998, ​ISBN 83-7104-011-3
  3. Młynarz – leksykon szczytów tatrzańskich [dostęp 2020-02-11].