Skrajna Świnkowa Szczerbina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skrajna Świnkowa Szczerbina
Ilustracja
Skrajna Świnkowa Szczerbina między Kołowym Szczytem a masywem Świnki (podpisanym jako Bździochowa Grań)
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Sąsiednie szczyty Kołowy Szczyt, Świnka
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Skrajna Świnkowa Szczerbina
Skrajna Świnkowa Szczerbina
Ziemia49°12′45,2″N 20°11′32,7″E/49,212556 20,192417

Skrajna Świnkowa Szczerbina (słow. Štrbina pred Bránou, Štrbina za Svinkou, niem. Vordere Swinkascharte, Vordere Hahnenkammscharte, węg. Elülső Szvinkacsorba, Elülső Tarajoscsorba) – wąska przełęcz znajdująca się w dolnej części południowo-wschodniej grani Świnki w słowackich Tatrach Wysokich. Jest wysuniętą najdalej na północny zachód z trzech przełączek w górnym odcinku Bździochowej Grani pomiędzy kopułą szczytową Kołowego Szczytu na południowym wschodzie a Świnką na północnym zachodzie. Dwie pozostałe to – kolejno od wierzchołka Kołowego Szczytu – Zadnia Świnkowa Szczerbina i Wyżnia Bździochowa Brama[1].

Stoki południowo-zachodnie opadają z grani do Doliny Czarnej Jaworowej. Na północ od Wyżniej Bździochowej Bramy znajduje się Bździochowa Kotlina – górne piętro Doliny Kołowej. Pod samym siodłem w ścianie wyróżnia się długi komin z trzema progami, z których największy jest położony najwyżej[1].

Na przełęcz nie prowadzą żadne szlaki turystyczne. Najdogodniejsza droga dla taterników wiedzie z Doliny Czarnej Jaworowej, wejście od północy z Doliny Kołowej jest miejscami bardzo trudne (IV w skali UIAA) i prowadzi przez tereny z kruchą skałą[1].

Pierwsze wejścia:

  • letnie – Antoni Jakubski, Adam Konopczyński i Stanisław Szulakiewicz, 13 sierpnia 1908 r., przy przejściu granią,
  • zimowe – Lubomír Šrámek, Zdeněk Záboj i Václav Zachoval, 31 marca 1948 r., przy przejściu granią[1].

Czasami przełęcz jest po polsku niepoprawnie nazywana Szczerbiną przed Bramą[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XXIII. Przełęcz Stolarczyka – Modra Ławka. Warszawa: Sport i Turystyka, 1983, s. 197–198. ISBN 83-217-2472-8.