Skrajna Sławkowska Ławka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skrajna Sławkowska Ławka
Ilustracja
Skrajna Sławkowska Ławka pośród podpisanych obiektów
Państwo  Słowacja
Wysokość 2281 m m n.p.m.
Pasmo Tatry, Karpaty
Sąsiednie szczyty Skrajna Sławkowska Czuba, Zadnia Sławkowska Kopa
Data zdobycia 1 czerwca 1905
Pierwsze wejście A. Martin
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Skrajna Sławkowska Ławka
Skrajna Sławkowska Ławka
Ziemia49°10′02,9″N 20°10′31,7″E/49,167472 20,175472

Skrajna Sławkowska Ławka (słow. Varešková priehyba, 2281 m) – wąska przełęcz w bocznej grani słowackich Tatr Wysokich odgałęziającej się od grani głównej w wierzchołku Małej Wysokiej. Jest położona w jej fragmencie zwanym Sławkowską Granią[1]. Oddziela od siebie Skrajną Sławkowską Czubę na zachodzie i Zadnią Sławkowską Kopę w masywie Sławkowskiej Kopy na wschodzie[2].

Północne stoki opadają z przełęczy do Nowoleśnej Kotliny w Dolinie Staroleśnej, południowe – do Doliny Sławkowskiej[3]. Najdogodniejsze drogi na przełęcz prowadzą z Doliny Staroleśnej znad Warzęchowego Stawu oraz z Doliny Sławkowskiej żlebem i dalej trawiasto-piarżystym zboczem[2].

Pierwsze wejścia (przy przejściu granią):

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 393. ISBN 83-01-13184-5.
  2. a b c Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XIV. Warzęchowe Turnie – Zawracik Rówienkowy. Warszawa: Sport i Turystyka, 1971, s. 97–98.
  3. Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005, s. 141. ISBN 83-909352-2-8.