Smilodon gracilis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Smilodon gracilis
Cope, 1880
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina kotowate
Podrodzina Machajrodonty
Plemię Smilodontini
Rodzaj Smilodon
Gatunek Smilodon gracilis

Smilodon gracilis - pierwszy gatunek zaliczony do tego rodzaju. Pojawił się ok. 2,5 miliona lat temu, zasiedlał wschodnie obszary kontynentu północnoamerykańskiego. Wywodził się prawdopodobnie od innego kota szablastozębnego - megantereona. Smilodon gracilis był najmniejszym i nalżej zbudowanym z trzech poznanych dotychczas gatunków smilodonów. Wielkością był zbliżony do lamparta Panthera pardus, ale był znacznie bardziej od niego masywny i cięższy, osiągając wagę ok. 100 kg. Po połączeniu obu kontynentów amerykańskich, Smilodon gracilis zasiedlił tereny Ameryki Południowej. Od niego wywodzi się największy z opisanych smilodontów - Smilodon populator.