Smolniccy herbu Sas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
herb Sas

Smolniccy – polski ród szlachecki pieczętujący się herbem Sas, który wziął swoje nazwisko od Smolnika w Powiecie sanockim, znany od XVI wieku.

Ród zapoczątkował szlachcic Jacek Kulczycki herbu Sas, który w 1511 roku otrzymał od hetmana koronnego i wojewody krakowskiego Mikołaja Kamienieckiego prawo założenia wsi Smolnik w Beskidzie sanockim, a osiadając tam na kniastwie dał początek linii Sasów, zwanych odtąd Smolnickimi[1].

Smolniccy, podobnie jak wiele innych rodzin szlacheckich (pieczętujących się herbem Sas), byli dość rozgałęzionym rodem, w związku z czym podlegali procesowi pauperyzacji. Przedstawiciele jednej z linii używali dla odróżnienia przydomku: z Strzwiąża. Większość Smolnickich od XVII do XIX wieku należała do obrządku grecko-katolickiego.

Po rozbiorach Rzeczypospolitej przedstawiciele tego rodu wylegitymowali się ze staropolskiego szlachectwa przed Przemyskim Sądem Ziemskim, Trembowelskim Sądem Grodzkim a także Wydziałem Stanów we Lwowie[2].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. L. Wyrostek Ród Dragów-Sasów na Węgrzech i Rusi Halickiej Kraków 1932, s. 55.
  2. Poczet szlachty galicyjskiej i bukowińskiej Lwów1857, s. 231 i s. 335.