Wersja ortograficzna: Sobór Narodzenia Matki Bożej w Kropywnyckim

Sobór Narodzenia Matki Bożej w Kropywnyckim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sobór Narodzenia Matki Bożej
Собор Різдва Богородиці
Distinctive emblem for cultural property.svg 35-101-0246
sobór katedralny
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Ukraina
Obwód  kirowohradzki
Miejscowość Small Coat of Arms of Kropyvnytskyi.png Kropywnycki
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Eparchia kirowohradzka
Sobór
• nadający tytuł
od 1944
Święty Synod Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego
Wezwanie Narodzenia Matki Bożej
Wspomnienie liturgiczne 8/21 września
Położenie na mapie miasta Kropywnycki
Mapa konturowa miasta Kropywnycki, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Sobór Narodzenia Matki Bożej”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, w centrum znajduje się punkt z opisem „Sobór Narodzenia Matki Bożej”
Położenie na mapie obwodu kirowohradzkiego
Mapa konturowa obwodu kirowohradzkiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Sobór Narodzenia Matki Bożej”
Ziemia48°30′15,0″N 32°15′39,0″E/48,504167 32,260833
Strona internetowa

Sobór Narodzenia Matki Bożejprawosławny sobór w Kropywnyckim, katedra eparchii kirowohradzkiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego.

Wnętrze kopuły wraz z malowidłami ściennymi

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1761 grecka społeczność Jelizawietgradu, złożona głównie z kupców, rozpoczęła wznoszenie w miejscowości własnej świątyni pod wezwaniem św. Konstantyna. Następnie patronką cerkwi została Włodzimierska Ikona Matki Bożej. Grecka świątynia była zbudowana z drewna, jej poświęcenie miało miejsce w 1766. W 1784 do greckiej parafii w mieście należało 1040 osób. Jednak już na przełomie XVIII i XIX w. placówka straciła swój dotychczasowy etniczny charakter; odnotowywani w księgach parafialnych greccy kupcy korzystający z posługi religijnej w świątyni byli przyjeżdżającymi okazjonalnie do miasta kupcami[1].

W 1812 na miejscu starszej świątyni wzniesiono nową cerkiew, murowaną, w stylu klasycystycznym, z trzema ołtarzami. Budynek ten zbudowany został na planie prostokąta, z pojedynczą absydą. Elewacje południowa i północna zdobią portyki złożone z czterech kolumn korynckich, podtrzymujących trójkątne frontony. Kolumny na fasadzie zachodniej utrzymano w porządku doryckim. Cerkiew posiada jedną kopułę umiejscowioną na polisferycznym bębnie, w którym wykuto rząd okien rozdzielanych półkolumnami[1]. Wnętrze cerkwi zdobione jest freskami. W dzwonnicy świątyni, zlokalizowanej w sąsiedztwie cerkwi, oprócz pomieszczenia, w którym zawieszono dzwony, znajdują się trzy pokoje mieszkalne. Dzwonnica reprezentuje ten sam styl, co sama świątynia[1].

W 1898 cerkiew została w znaczący sposób przebudowana; w toku prac powiększono ją niemal dwukrotnie[1].

Sobór jest jedyną budowlą sakralną w Kropywnyckim, która nigdy w swojej historii nie była zamykana przez władze radzieckie. Swoje obecne wezwanie przybrał w 1944, gdy zamknięty został poważnie zniszczony sobór Zaśnięcia Matki Bożej, a cerkiew Włodzimierskiej Ikony Matki Bożej została wyznaczona na nową katedrę eparchii kirowohradzkiej Egzarchatu Ukraińskiego. Od 1963 sobór posiada status zabytku. W latach 80. XX wieku budowla była remontowana[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]