Sobór Trójcy Świętej w Odessie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sobór Trójcy Świętej
Свято-Троїцький собор
Distinctive emblem for cultural property.svg 51-101-0434
sobór parafialny
Ilustracja
Państwo  Ukraina
Obwód  odeski
Miejscowość Coat of Arms of Odessa.svg Odessa
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Eparchia odeska
Wezwanie Trójcy Świętej
Wspomnienie liturgiczne Święto Trójcy Świętej
(niedziela Pięćdziesiątnicy)
Położenie na mapie Odessy
Mapa lokalizacyjna Odessy
Sobór Trójcy Świętej
Sobór Trójcy Świętej
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Sobór Trójcy Świętej
Sobór Trójcy Świętej
Ziemia46°28′34,4″N 30°44′18,4″E/46,476222 30,738444
Strona internetowa

Sobór Trójcy Świętejprawosławny sobór w Odessie, w jurysdykcji eparchii odeskiej Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Cerkiew pierwotnie służyła odeskiej społeczności prawosławnych Greków, stąd do dnia dzisiejszego bywa określana jako grecka. Jej budowę rozpoczął w 1795 metropolita jekaterynosławski Gabriel, kładąc pierwszy kamień fundamentów przyszłej budowli. Prace zostały jednak wstrzymane i wznowiono je dopiero dziewięć lat później. Gotową cerkiew poświęcił w 1808 arcybiskup jekaterynosławski i taurydzki Platon. Trzy lata później przy świątyni uruchomiono szkołę niedzielną[1].

W 1840 do cerkwi dostawiono boczny ołtarz Zwiastowania Matki Bożej, a trzydzieści pięć lat później – kolejny, tym razem pod wezwaniem św. Dymitra z Tesaloniki. Świątynia pozostawała czynna do 1936, gdy została zamknięta przez władze radzieckie. Jej ponowne otwarcie miało miejsce w czasie rumuńskiej okupacji Odessy w 1941[1].

W latach 1956–1999 przy cerkwi funkcjonowało oficjalne przedstawicielstwo Patriarchatu Aleksandryjskiego przy Rosyjskim Kościele Prawosławnym. W 1999 jego siedzibę przeniesiono do cerkwi Wszystkich Świętych w Moskwie, a odeską świątynię włączono w struktury eparchii odeskiej. W 2006 świątynia otrzymała honorowy tytuł soboru[1].

W latach 1821–1851 w cerkwi znajdowały się szczątki powieszonego przez Turków patriarchy Konstantynopola Grzegorza V, wystawione dla kultu jako święte relikwie (formalnie patriarchę kanonizowano dopiero w 1921[2])[1]. Następnie przewieziono je do Grecji, pozostawiając w świątyni jedynie cząsteczkę[3]. Szczególnym kultem otaczana jest również przechowywana w cerkwi kopia Ikony Matki Bożej „Nieoczekiwana Radość”[3].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d ИСТОРИЯ СВЯТО-ТРОИЦКОГО СОБОРА ГОРОДА ОДЕССЫ
  2. Richard Clogg, Historia Grecji nowożytnej, Włodzimierz Gałąska (tłum.), Warszawa: Książka i Wiedza, 2006, s. 50–51, ISBN 83-05-13465-2, OCLC 749136489.
  3. a b Свято-Троицкий собор