Sobięcin (Wałbrzych)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sobięcin
Dzielnica Wałbrzycha
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Miasto Wałbrzych
W granicach Wałbrzycha 1 stycznia 1951
SIMC 0983787
Kod pocztowy 58-305
Tablice rejestracyjne DB
Położenie na mapie Wałbrzycha
Mapa lokalizacyjna Wałbrzycha
Sobięcin
Sobięcin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sobięcin
Sobięcin
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Sobięcin
Sobięcin
Ziemia50°45′35″N 16°14′25″E/50,759639 16,240306
Portal Portal Polska
III Liceum Ogólnokształcące im Mikołaja Kopernika
Zawody w akrobatyce rowerowej na terenie CH Galeria Victoria
Palnik Koksowni Victoria
Rondo oraz ulica 1-Go maja w ciągu drogi wojewódzkiej nr 367, łączącej Wałbrzych z Jelenią Górą. W tle widziana galeria handlowa „Victoria”

Sobięcin (Węglewo, Palestyna, niem. Hermsdorf[1]) – dzielnica Wałbrzycha, do 1950 odrębna osada (1945-50 samodzielne miasto[2][3][4]), przyłączona do Wałbrzycha na skutek jego gwałtownego rozwoju industrialnego. Ośrodek przemysłu ciężkiego, głównie kopalni i koksowni. Dzielnica zwana jest również Palestyną, ponieważ w dolnej jej części, znajdującej się w zakolu linii kolejowej po II wojnie światowej osiedliła się duża grupa Żydów, stanowiąca sporą część ludności ówczesnego miasta. Obecnie większość z dawnych z zakładów upadła, co przyczyniło się do ogromnego bezrobocia w tej dzielnicy, w której zamieszkiwały głównie rodziny górnicze. Sobięcin prezentuje unikatową zabudowę przemysłową, obecnie jednak stare poniemieckie kamienice przez nikogo od lat nie restaurowane znajdują się zazwyczaj w fatalnym stanie. Zachodzące w Wałbrzychu procesy inwestycyjne prowadzą do rewitalizacji dzielnicy, a nowe zakłady pracy w znacznym stopniu ograniczają bezrobocie.

Na Sobięcinie powstał największy w regionie kompleks handlowo-rozrywkowy, Galeria „Victoria”, w skład której oprócz galerii handlowej z ok. 200 sklepami i restauracjami wchodzi multikino Cinema City (8 sal kinowych, 1300 miejsc), hotel międzynarodowej sieci Ibis, amfiteatr, salon gier oraz sezonowe lodowisko.

Wkrótce rozpocznie się budowa drugiego etapu inwestycji, tj. czterech budynków mieszkalnych spełniających standardy apartamentów.

Według danych z Urzędu Miejskiego w Wałbrzychu na 16 kwietnia 2014 roku dzielnicę Sobięcin zamieszkuje 6212 osób[5].

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Na Sobięcinie znajdują się:

  • Przedszkole Niepubliczne „Sobięcinek”, ul. II Armii 4
  • Publiczna Szkoła Podstawowa nr 17 im. Marii Konopnickiej, ul. 1 Maja 117
  • Publiczne Gimnazjum nr 4, ul. 1 Maja 117 (Budynek połączony z PSP 17 wskutek ograniczeń kosztów dla miasta)
  • III Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika
  • Prywatne Liceum Ogólnokształcące i Gimnazjum ss. Niepokalanek im. Bł. Matki Marceliny Darowskiej w Wałbrzychu
  • Wyższa Szkoła Zarządzania i Przedsiębiorczości z siedzibą w Wałbrzychu

Do niedawna istniał także Zespół Szkół Ekonomicznych, który obecnie mieści się w dzielnicy Rusinowa.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Sobięcin jest węzłem drogowym w mieście, przez dzielnicę biegnie kilka tras:

Na granicy Sobięcina oraz Centrum Wałbrzycha znajduje się także węzeł drogowy łączący Sobięcin z 35 Drogą krajową nr 35 oraz Centrum miasta.

Do głównych arterii drogowych dzielnicy Sobięcin należą ulice:

  • 1 Maja
  • II Armii
  • Zachodnia
  • Kosteckiego

W odległości ok. 200 m od Sobięcina znajduje się również dworzec kolejowy Wałbrzych Fabryczny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 r. (M.P. z 1946 r. nr 44, poz. 85).
  2. Robert Krzysztofik: Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna (2007).
  3. Dz.U. z 1950 r. nr 57, poz. 509 – Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 grudnia 1950 r. w sprawie zmiany granic miast Wałbrzycha i Wrocławia.
  4. Rocznik Statystyczny 1947, 1948, 1949, 1950.
  5. Liczba mieszkańców dzielnic Wałbrzycha | Nasz Wałbrzych - niezależny portal miejski, nasz.walbrzych.pl [dostęp 2017-11-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Góry Wałbrzyskie, Pogórze Wałbrzyskie, Pogórze Bolkowskie. Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 10, pod red. Marka Staffy, Wyd. I-BIS, Wrocław 2005, s. 405, ​ISBN 83-85773-85-1

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]