Sojusz Europejskich Konserwatystów i Reformatorów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sojusz Europejskich Konserwatystów i Reformatorów
Ilustracja
Skrót AECR
Lider Jan Zahradil
Data założenia 1 października 2009
Adres siedziby Rue du Trône 4, 1000 Bruksela, Belgia
Ideologia polityczna konserwatyzm, konserwatywny liberalizm, chrześcijańska demokracja
Grupa w Parlamencie
Europejskim
Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy
Młodzieżówka Europejscy Młodzi Konserwatyści
Barwy      błękit
     biel
Obecni eurodeputowani
62 / 751
Strona internetowa

Sojusz Europejskich Konserwatystów i Reformatorów (ang. Alliance of European Conservatives and Reformists, AECR) – europejska partia polityczna o orientacji prawicowej, założona 1 października 2009 przez partie związane z grupą Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy (ECR) w Parlamencie Europejskim[1]. W styczniu 2010 oficjalnie uznana przez Parlament Europejski. Skupia partie konserwatywne i umiarkowanie eurosceptyczne. Przy ugrupowaniu jako think tank działa fundacja New Direction – Foundation for European Reform. Przewodniczącym Sojuszu jest czeski eurodeputowany Jan Zahradil. Partia zastąpiła dotychczasowe ugrupowania: Sojusz na rzecz Europy Narodów (AEN) i Ruch na rzecz Reform Europejskich (MER).

Deklaracja ideowa[edytuj | edytuj kod]

Podstawą działań AECR jest tzw. Deklaracja Praska, wymieniająca następująco brzmiące zasady[2]:

  1. Wolna przedsiębiorczość, wolny i uczciwy handel i konkurencja, minimum regulacji, niższe podatki i mniejszy udział rządu jako czynniki najlepiej zapewniające wolność osobistą i dobrobyt w wymiarze jednostkowym i narodowym.
  2. Wolność jednostek, większa odpowiedzialność osobista i większe poszanowanie zobowiązań wobec demokratycznych wartości.
  3. Trwałe dostawy czystej energii z naciskiem na bezpieczeństwo energetyczne.
  4. Znaczenie rodziny jako fundamentu społeczeństwa.
  5. Integralność i suwerenność państwa narodowego, sprzeciw wobec unijnego federalizmu i przywrócenie poszanowania zasad prawdziwej subsydiarności.
  6. Nadrzędność transatlantyckich więzi bezpieczeństwa w dynamicznym i skutecznym NATO i poparcie dla młodych demokracji w Europie.
  7. Skuteczna kontrola imigracji i położenie kresu nadużywaniu procedur azylowych.
  8. Wydajne i nowoczesne usługi publiczne oraz wrażliwość na potrzeby wspólnot miejskich i wiejskich.
  9. Położenie kresu marnotrawstwu i nadmiernej biurokracji oraz zobowiązanie się do większej przejrzystości i uczciwości w instytucjach UE i w dysponowaniu funduszami unijnymi.
  10. Poszanowanie i równe traktowanie wszystkich krajów UE, nowych i starych, dużych i małych.

Partie członkowskie i stowarzyszone[edytuj | edytuj kod]

Europejskie[3]
Kraj Partia
 Albania Republikańska Partia Albanii

Partia Republikane Shqiptarë (PR)

 Białoruś Białoruski Front Ludowy

Беларускі Народны Фронт (BNF)

 Bułgaria WMRO – Bułgarski Ruch Narodowy

ВМРО – Българско национално движение (WMRO-BND)

 Bułgaria Prezaredi BG

Презареди БГ

 Chorwacja Chorwacka Partia Konserwatywna

Hrvatska konzervativna stranka (HKS)

 Czarnogóra Ruch dla Zmian

Pokret za Promjene (PzP)

 Czechy Obywatelska Partia Demokratyczna

Občanská Demokratická Strana (ODS)

 Dania ( Wyspy Owcze) Farerska Partia Ludowa

Fólkaflokkurin (FF)

 Finlandia Niebieska Reforma

Sininen tulevaisuus (SIN)

 Holandia Forum na Rzecz Demokracji

Forum voor Democratie (FvD)

 Hiszpania Vox
 Islandia Partia Niepodległości

Sjálfstæðisflokkurinn (SSF)

 Kosowo Demokratyczna Partia Kosowa

Partia Demokratike e Kosovës (PDK)

 Litwa Akcja Wyborcza Polaków na Litwie – Związek Chrześcijańskich Rodzin

Lietuvos lenkų rinkimų akcija – Krikščioniškų šeimų sąjunga (LLRA-KŠS)

 Luksemburg Alternatywna Demokratyczna Partia Reform

Alternativ Demokratesch Reformpartei (ADR)

 Łotwa Zjednoczenie Narodowe

Nacionālā apvienība (NA)

 Macedonia Północna WMRO Partia Ludowa

ВMPO Народна Партија

 Mołdawia Partia Șor

Mişcare Social-Politică Republicană Ravnopravie

 Niemcy Liberalno-Konserwatywni Reformatorzy

Liberal-Konservative Reformer (LKR)

 Polska Prawo i Sprawiedliwość

(PiS)

 Rumunia Prawicowa Alternatywa

Alternativa Dreaptă (AD)

 Serbia Wystarczy

Dosta je bilo (DJB)

 Słowacja Nowa Większość – Porozumienie

Nová väčšina – Dohoda (NOVA)

 Słowacja Obywatelska Partia Konserwatywna

Občianska konzervatívna strana (OKS)

 Słowacja Wolność i Solidarność

Sloboda a Solidariti (SaS)

 Szwecja Szwedzcy Demokraci

Sverigedemokraterna (SD)

 Wielka Brytania Partia Konserwatywna

Conservative Party (CP)

 Wielka Brytania Ulsterska Partia Unionistyczna

Ulster Unionist Party (UUP)

 Włochy Bracia Włosi

Fratelli d’Italia (FdI)

 Włochy Kierunek Włochy

Direzione Italia (DI)

Spoza Europy
 Armenia Dostatnia Armenia

Bargavatch Hayastan, Բարգավաճ Հայաստան Կուսակցություն (BHK)

 Australia Liberalna Partia Australii

Liberal Party of Australia (LPA)

 Azerbejdżan Ludowy Front Azerbejdżanu

Azərbaycan Xalq Cəbhəsi Partiyası (AXC)

 Cypr (Flag of the Turkish Republic of Northern Cyprus.svg Cypr Północny) Partia Jedności Narodowej

Ulusal Birlik Partisi (UBP)

 Gruzja Konserwatywna Partia Gruzji

Sak’art’velos konservatiuli partia, საქართველოს კონსერვატიული პარტია (SKP)

 Izrael Likud

ליכוד

 Kanada Konserwatywna Partia Kanady

Conservative Party of Canada, Parti Conservateur du Canada (CPC)

 Kenia Partia Jubileuszu

Tuko Pamoja, Jubilee Party

 Kolumbia Centrum Demokratyczne

Centro Democrático (CD)

 Malediwy Partia Postępowa Malediwów

ޕްރޮގްރެސިވް ޕާރޓީ އޮފް މޯލްޑިވްސް: ޕީ.ޕީ.އެމް (PPM)

 Stany Zjednoczone Partia Republikańska

Republican Party (GOP)

 Tanzania Partia Demokracji i Postępu

Chama cha Demokrasia na Maendeleo (Chadema)

 Tunezja Afek Tounes

آفاق تونس

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. ECR Trans-National Party Set for EU Funding – But is it legal? (ang.). neurope.eu, 18 stycznia 2010.
  2. AECR – Sojusz Europejskich Konserwatystów i Reformatorów. wpolityce.pl, 27 marca 2012.
  3. About, ECR Party [dostęp 2019-12-18].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]