Solbus Solway SL11

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Solbus Solway SL11
Ilustracja
Solbus Solway SL11 z 2009 roku w Krakowie
Dane ogólne
Producent Solbus
Lata produkcji od 2007
Miejsce produkcji  Polska, Solec Kujawski
Dane techniczne
Typy nadwozia autobus międzymiastowy klasy midi
Układ drzwi 1-1-0
Liczba drzwi 2
Silniki Iveco NEF 6 TAA Euro4
Cummins ISBe4 300 Euro4
Moc silników 194 kW (265 KM)
220 kW (300 KM)
Skrzynia biegów ZF 6S 1200BO
Liczba przełożeń 6
Długość 10 880 mm
Szerokość 2520 mm
Wysokość 2950 mm
3150 mm
Masa własna 9600 kg
9900 kg
Masa całkowita 15 200 kg
Rozstaw osi 5600 mm
Wnętrze
Liczba miejsc ogółem 73–77
Liczba miejsc siedzących 43–47 + 1–2 (obsługa)
Informacje dodatkowe
ABS tak
ASR tak
Klimatyzacja opcja
Portal Portal Komunikacja miejska

Solbus Solway SL11 – autobus międzymiastowy produkowany od końca 2007 roku przez Fabrykę Autobusów „Solbus” z Solca Kujawskiego.

Historia modelu[edytuj | edytuj kod]

„Solbus Solway SL11” jest, obok międzymiastowego Solbus Soltour ST11, głównym następcą licencyjnego modelu międzymiastowego Solbus C 10,5, którego produkcja zakończyła się w kwietniu 2007 roku. W maju 2007 roku wraz z bliźniaczym modelem Solbus Solway SL10 przeszedł badania homologacyjne, po których został skierowany do produkcji. Pod względem technicznym i stosowanych podzespołów jest bardzo podobny do modelu Solbus Soltour ST11. Główna różnica to niższe o 20 cm nadwozie, z czym związana jest mniejsza pojemność luków bagażowych, oraz odmienna stylizacja.

Solbus Solway SL11, wnętrze

W nowym autobusie zamontowano niektóre takie same elementy jak w modelu Solbus C 10,5 po ostatniej modernizacji. Są to m.in. zderzaki i lampy. „Solbusa Solway SL11” od poprzednika odróżnia bardziej pionowa ściana przednia. Zastąpiono również trapezowe okno kierowcy oknem prostokątnym. Podobne zmiany nastąpiły w drzwiach pasażerskich. Całe nadwozie wydłużono o 13 cm i zwężono o 0,5 cm. Brak ograniczeń licencyjnych spowodował, że w nowym modelu można wybrać pomiędzy przednim zawieszeniem niezależnym firmy Voith, zawieszeniem włoskiej firmy Streparava, bądź tradycyjną belką sztywną Iveco. Zawieszenie tylne Mariton Cameri pozostało bez większych zmian i pochodzi z firmy ArvinMeritor. Zmniejszyła się nieco pojemność bagażników podpodłogowych, która wynosi 5,2 m³. Masa własna wzrosłą z 8225 kg do 9600-9900 kg. Stało się tak ze względu na zwiększenie długości samonośnego nadwozia, zastosowanie w jego dolnej części stali nierdzewnej czy zmiany silników na jednostki spełniające normę Euro 4.

Podczas targów Transexpo w październiku 2008 roku zaprezentowano odmianę tego modelu przystosowaną do przewożenia osób niepełnosprawnych na wózkach inwalidzkich. Stało się to przez obniżenie wysokości podłogi w wejściu między osiami i wygospodarowanie miejsca na wózek przez zmniejszenie liczby foteli.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]