Sowkino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sowkino – Państwowy Zarząd Kin. Centralna instytucja w ZSRR zajmująca się regulacją i koordynacją działań wszystkich prywatnych i regionalnych przedsiębiorstw przemysłu fotograficznego i kinematograficznego, oraz realizacją i dystrybucją filmów o oczekiwanej przez władze sowieckie wymowie ideologicznej. W roku 1919 Lenin podpisał dekret, na mocy którego przemysł fotograficzny i kinematograficzny przeszedł w ręce Komisariatu Ludowego ds. Oświaty. Powstało "Towarzystwo Przyjaciół Sowieckiego Kina", założone przez Feliksa Dzierżyńskiego, szefa sowieckich organów bezpieczeństwa.

Sowkino zaczęło efektywnie funkcjonować dopiero w połowie lat 20. Rozbudowa przemysłu kinematograficznego przewidywała przeprowadzenie "kinofikacji", czyli otwarcia tysięcy kin nawet w najodleglejszych obszarach Związku Radzieckiego. Jednak nieustanna niemożność i niechęć rządu do subsydiowania przemysłu filmowego cały czas powodowała problemy – objawiały się one albo w słabości samego przemysłu, albo też w jego przesadnej zależności od układu importowo-eksportowego z zagranicznymi przedsiębiorstwami kapitalistycznymi. Większość filmów powstałych w tym czasie opiewa bohaterskie czyny z okresu rewolucji październikowej i II wojny światowej oraz zalety realnego socjalizmu. Pod egidą Sowkina powstały jednak także dzieła wybitne, które przeszły do historii kina światowego.

Najsłynniejsze produkcje Sowkina[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Norman Davies Europa, Wydawnictwo Znak, Kraków 2003.