Spółgłoska półotwarta wargowo-zębowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spółgłoska półotwarta wargowo-zębowa dźwięczna
Numer IPA 150
ʋ
Jednostka znakowa ʋ
Unikod U+028b
UTF-8 (hex) ca 8b
Inne systemy
X-SAMPA P lub v\
Kirshenbaum r<lbd>
Alfabet Braille'a ⠦⠧
Przykład
informacjepomoc
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Spółgłoska półotwarta wargowo-zębowa dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: [ʋ].

Artykulacja[edytuj | edytuj kod]

Opis[edytuj | edytuj kod]

W czasie artykulacji podstawowego wariantu [ʋ]:

Praktycznie[edytuj | edytuj kod]

Artykulacja półotwartej [ʋ] różni się od spółgłoski wargowo-zębowej [v] przede wszystkim szerokością szczeliny, która w przypadku [ʋ] jest szersza. Przy nauce tej głoski można wyjść od [v] i lekko obniżyć dolną szczękę aż do utworzenia szerszej szczeliny.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

Terminologia[edytuj | edytuj kod]

Spółgłoska wargowo-zębowa to inaczej spółgłoska labiodentalna.