Spaleniec (grzbiet)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spaleniec – jeden z dwóch grzbietów (północno-wschodni), opadających spod Sarniej Skały do Kotliny Zakopiańskiej w polskich Tatrach Zachodnich. Jego górna część oddziela Dolinę Białego od Doliny ku Dziurze. Kolejno od południa na północ znajdują się w nim: turnia Zawieszka i wzniesienie Łomik, na którym Spaleniec rozdziela się na dwa grzbiety; obydwa noszą nazwę Spaleniec[1]:

Spaleniec jest całkowicie porośnięty lasem i nie prowadzą nim szlaki turystyczne. Znajduje się na obszarze ochrony ścisłej Regle Zakopiańskie. Jedynie do podnóży jego zachodniego grzbietu doprowadza czarny szlak turystyczny (do jaskini Dziura)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” s.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
  2. Władysław Cywiński: Giewont. Przewodnik szczegółowy, tom 1. Poronin: Wyd. Górskie, 1994. ISBN 83-7104-002-3.
  3. Tatry Zachodnie. Mapa turystyczna 1:20 000. Warszawa: Polskie Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 2005/06. ISBN 83-7329-645-X.