Stała Oorta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stała Oorta – stała występująca w równaniu na względną prędkość radialną gwiazdy

gdzie:

– stała Oorta,
– odległość gwiazdy od Słońca,
– kąt, jaki z punktu widzenia Ziemi tworzy kierunek do gwiazdy z kierunkiem do centrum Galaktyki.

Przybliżona równość we wzorze wynika stąd, że jest to wzór przybliżony dla gwiazd z pobliża Słońca ( czyli gdzie jest odległością Słońca od centrum Galaktyki, a odległością gwiazdy od centrum Galaktyki).

Sama stała jest wyrażona wzorem

gdzie jest prędkością kątową rotacji Galaktyki w odległości od jej centrum.

Stała Oorta jest wyznaczana doświadczalnie i wynosi

gdzie [kpc] to kiloparsek.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy S. Stodółkiewicz, Astrofizyka ogólna z elementami geofizyki, seria: „Biblioteka fizyki”, wyd. 3, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1977.