Stanisław Andrzejewski (pilot)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy pilota. Zobacz też: Stanisław Andrzejewski.
Stanisław Andrzejewski
1 zwycięstwo
kapitan pilot kapitan pilot
Data i miejsce urodzenia 21 listopada 1916
Bielawy k. Kutna
Data i miejsce śmierci 9 października 2002
Barnstaple hrabstwo Devon.
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svg RAF
Jednostki 151 Eskadra Myśliwska
Dywizjon 307
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941) Medal Lotniczy (trzykrotnie) Air Force Cross (Wielka Brytania)

Stanisław Jan Andrzejewski (ur. 21 listopada 1916 w Bielawach - zm. 9 października 2002 w Barnstaple hrabstwo Devon), kapitan pilot Wojska Polskiego, podpułkownik (ang. Wing Commander) Królewskich Sił Powietrznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1936 zdał maturę w Gimnazjum i Liceum im. Gen. J. H. Dąbrowskiego w Kutnie i w tymże roku wstąpił do Szkoły Podchorążych Rezerwy Lotnictwa w Sadkowie, a następnie do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie - absolwent XII promocji[1], 128 lokata[2]. W czerwcu 1939 został skierowany do 5 Pułku Lotniczego w Lidzie.

W kampanii wrześniowej walczył w 151. Eskadrze Myśliwskiej wspierając działania Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Narew”[1]. 1 września 1939 roku, wraz z ppor. Wiktorem Szulcem i kpr. Tadeuszem Kawałkowskim, stanowił obsadę zasadzki na lotnisku Biel. 5 września wziął udział w walce powietrznej w rejonie Ostrołęki z Dornierami Do 17. Kilkakrotnie wykonywał loty na rozpoznanie[3].

18 września przekroczył granicę z Rumunią a następnie przedostał się do Francji. 4 marca 1940 został skierowany na szkolenie do Caen. Latał na samolotach Dewoitine D500 i Morane-Saulnier MS.406. Po zakończeniu szkolenia był dowódcą klucza broniącego Caen[1]. Został ewakuowany do Nantes skąd odpłynął do Plymouth w Wielkiej Brytanii, gdzie dotarł 20 czerwca 1940 roku. Trafił do obozu przejściowego w West Kirby, gdzie przebywał od 26. czerwca do 1. lipca, a później przebywał w obozie w Blackpool do 13. października[3]. Otrzymał nr służbowy RAF P-0165[4] i odbył szkolenie w 15 EFTS (Elementary Flying Training School) w Hucknall, w 54 OTU (Operation Training Unit) w Church Fenton[1] oraz w 60 OTU w East Fortune. 16 lipca 1941 roku otrzymał przydział do Dywizjonu 307. 3 maja 1942 w nocnym locie zestrzelił Ju 88. 9 grudnia 1944 został dowódcą dywizjonu 307. 24 kwietnia 1945 zniszczył na lotnisku samolot Fw-190[3].

Ożenił się z Daphne Sibyl Hughes-Gibb, arystokratką angielską. Dzięki temu mógł dalej służyć w RAF - do 1956. W 1969 przeszedł na emeryturę. Zmarł 9 października 2002 roku i został pochowany na cmentarzu w Northam[3].

Zestrzelenia[edytuj | edytuj kod]

Na liście Bajana zajmuje 330. pozycję z 1 zestrzelonym samolotem

Odznaczenie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Tadeusz Jerzy Krzystek, [Anna Krzystek]: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940-1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012, s. 58. ISBN 978-83-61421-59-7. OCLC 276981965.
  2. 12 promocja
  3. a b c d ANDRZEJEWSKI Stanisław Jan (pol.). biblioteka.wsosp.pl. [dostęp 2019-07-22].
  4. Andrzejewski Stanisław Jan (pol.). listakrzystka.pl. [dostęp 2019-03-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]