Stanisław Bałtowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bronisław Kochan
kapral kapral
Data i miejsce urodzenia 31 stycznia 1915
Małyszyn
Data i miejsce śmierci 17 marca 1988
Starachowice
Przebieg służby
Lata służby do 1945
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 4 Pułk Piechoty Legionów,
Wojskowa Składnica Tranzytowa (Westerplatte)
Główne wojny i bitwy obrona Westerplatte
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały”

Stanisław Bałtowski (ur. 31 stycznia 1915 w Małyszynie[1], zm. 17 marca 1988[2] w Starachowicach ) – kapral Wojska Polskiego II RP, członek załogi i obrońca Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte w wojnie obronnej 1939.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Małaszynie, jako syn Andrzeja i Antoniny. Po ukończeniu sześciu klas szkoły powszechnej podjął pracę w tartaku. Mieszkał w Wąchocku. W 1938 powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej. Przydzielony do 4 pułku piechoty Legionów w Kielcach, skąd został skierowany na Westerplatte dokąd 4 kwietnia 1939 został w tajemnicy przed Niemcami przetransportowany na Westerplatte[3]. Przydzielony jako działonowy do obsługi moździerzy. 21 maja 1939 został awansowany na kaprala. Przez siedem dni obrony walczył na terenie Składnicy Tranzytowej.

Po kapitulacji Westerplatte był jeńcem Stalagu I A Stablack w Prusach Wschodnich. Pod naciskiem Niemców podjął pracę w fabryce broni w Düsseldorfie. W styczniu 1943 przybył do Starachowic i zaczął pracować w majątku rolnym kierowanym przez Niemców w Pakosławiu. Następnie zatrudnił się w zakładach zbrojeniowych w Starachowicach. W tym czasie zawarł związek małżeński. Po ewakuacji zakładów starachowickich pracował jako tokarz w Watenstadt niedaleko Hanoweru. Po wyzwoleniu przez wojska amerykańskie i pobycie w obozie dla ozdrowieńców, przez Szczecin powrócił do Starachowic. Rozpoczął pracę w Fabryce Samochodów Ciężarowych. Na emeryturę przeszedł w 1975. Miał pięcioro dzieci. Należał do PZPR. Pochowany został na cmentarzu komunalnym w Starachowicach na ul Polnej, sektor 27 rząd 9 grób 17[4]. „Znak Pamięci” na grobie umieściła Szkoła Podstawowa nr 12 im. Bohaterów Westerplatte w Kielcach.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

  • Tablica na Westerplatte z nazwiskiem Bałtowskiego[5]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Intersim, Stanisław Bałtowski - ku pamięci. Ogrody Wspomnień. Cmentarz Internetowy, www.ogrodywspomnien.pl [dostęp 2018-10-14] (pol.).
  2. a (ilust.) i inni, Iłżanie w obronie Westerplatte - Iłża - Regionalny Serwis Informacyjny, aktualności, wywiady i artykuły, www.ilza.com.pl [dostęp 2018-10-14] (pol.).
  3. Jacek Stachiewicz, Żołnierz z Westerplatte, Nowiny, 1/2 września 1979, nr 197, s. 5
  4. http://www.klubszkolwesterplatte.pl/dokumenty/Znak_Pamieci.pdf
  5. (OSR) Cmentarze i pomniki wojny obronnej (1939r.) : Gdańsk, www.rowery.olsztyn.pl [dostęp 2018-10-14] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]