Stanisław Baranik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Baranik
Data i miejsce urodzenia 26 czerwca 1936
Kraków
Data i miejsce śmierci 5 września 1988
Kraków
Poseł IX kadencji Sejmu PRL
Okres od 13 października 1985
do 5 września 1988
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Grób Stanisława Baranika
Kraków, Cmentarz Grębałów.

Stanisław Jan Baranik (ur. 26 czerwca 1936 w Krakowie, zm. 5 września 1988 tamże) – polski technik elektronik i polityk, poseł na Sejm PRL VIII i IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1953 podjął pracę w Hucie im. Lenina jako elektronik, a w 1975 został mistrzem na Oddziale Prototypów. W latach 1978–1980 był radnym Rady Narodowej miasta Krakowa.

Należał do egzekutywy komitetu fabrycznego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Hucie im. Lenina, pełnił funkcję sekretarza podstawowej organizacji partyjnej. W 1980 uzyskał mandat posła na Sejm PRL VIII kadencji w okręgu Kraków, zasiadał w Komisji Górnictwa, Energetyki i Chemii, Komisji Przemysłu Ciężkiego, Maszynowego i Hutnictwa, Komisji Skarg i Wniosków, Komisji Do Spraw Samorządu Pracowniczego Przedsiębiorstw, Komisji Przemysłu, Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy o Trybunale Konstytucyjnym oraz w Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektu ustawy – Ordynacja Wyborcza do Sejmu PRL. W 1985 uzyskał reelekcję w okręgu Kraków-Nowa Huta. Zasiadał w Komisji Przemysłu oraz w Komisji Spraw Samorządowych. Zmarł w trakcie kadencji.

Pochowany na Cmentarzu Grębałowskim.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]