Stanisław Beydo Rzewuski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy sędziego ziemskiego lwowskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Stanisław Beydo Rzewuski
Herb
herb Krzywda
Rodzina Rzewuscy herbu Krzywda
Data urodzenia ok. 1600
Data śmierci przed 26 marca 1668
Ojciec Krzysztof Rzewuski
Żona

Anna z Czerniejowskich (Czerniejewskich)

Dzieci

Jan, Franciszek Kazimierz, Michał Florian, Anna, Katarzyna

Stanisław Beydo Rzewuski herbu Krzywda (ur. ok. 1600, zm. przed 26 marca 1668) – sędzia ziemski lwowski w latach 1655-1668, pisarz ziemski lwowski w latach 1653-1655, podstoli bracławski w 1641 roku, skarbnik halicki w latach 1638-1641, podstarosta żydaczowski w 1638 roku, pisarz grodzki żydaczowski w 1629 roku[1].

Był synem Krzysztofa, dziedzica wsi Dłużek koło Kamieńca Podolskiego. Stanisław jako pierwszy z rodziny osiadł na stałe w województwie ruskim.

Poseł na sejm ekstraordynaryjny 1642 roku[2]. Poseł na sejm 1653 roku z ziemi lwowskiej[3].

Jego żoną z 1631 była Anna z Czerniejowskich (Czerniejewskich) herbu Korczak (zm. 4 września 1655)[4]. Żona wniosła mu w posagu Rozdół w powiecie żydaczowskim, w tymże powiecie miał też Krupsko. Stanisław Beydo i Anna Rzewuscy pozostawili synów Jana, określanego przez heraldyków jako podczaszy lwowski (choć nie figuruje w spisach urzędników), Franciszka Kazimierza i Michała Floriana, córki Annę, zamężną według Kaspra Niesieckiego za Iłżyckim, podkomorzym mozyrskim, i Katarzynę, żonę Franciszka Gumowskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku. (Ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy". Oprac. Kazimierz Przyboś, 1987, s. 386.
  2. Przemysław Paradowski, W obliczu "nagłych potrzeb Rzeczypospolitej". Sejmy ekstraordynaryjne za panowania Władysława IV Wazy, Toruń 2005, s. 256.
  3. Tomasz Ciesielski, Sejm brzeski 1653 r., Toruń 2003, s. 278.
  4. Adam Boniecki: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. T. 3. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów), 1900, s. 369.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]