Stanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz
Ilustracja
Autoportret
Data i miejsce urodzenia 11 listopada 1869
Wilno, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 24 maja 1927
Warszawa, Polska
Narodowość polska
Dziedzina sztuki malarstwo, grafika
Epoka szkoła monachijska, symbolizm
Muzeum artysty prace w Muzeum w Wilnie, Muzeum Mazowieckim w Płocku oraz w Pałacu Herbsta w Łodzi, Muzeum Narodowe w Warszawie - magazyn, Muzeum Narodowe w Poznaniu
Ważne dzieła
  • Gejsza
  • Mały Faun
  • Scena w przedpokoju
  • Taniec
  • Rysunki piórem
Odznaczenia
Medal Srebrny Mały w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu 16 listopada 1893 r.

Stanisław Siestrzeńcewicz (Bohusz-Siestrzeńcewicz) (ur. 11 listopada 1869 w Wilnie, zm. 24 maja 1927 w Warszawie) – polski malarz, rysownik, wykładowca na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie.

Urodził się w rodzinie szlacheckiej jako syn Stanisława i Konstancji z domu Wolan. Od 1888 roku studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, był uczniem G. W. Willewalde’a. Studiował również w Paryżu w Académie Julian. Był uczniem Józefa Brandta w jego prywatnej szkole w Monachium. Zajmował się głównie malarstwem rodzajowym i pejzażowym. Potrafił wspaniale ukazać za pomocą piórka scenki z życia wsi i małych miasteczek okręgu wileńskiego. Prace te zebrał w wydanej w 1912 roku teczce „Rysunki piórem Stanisława Bohusz Siestrzeńcwicza”. Portrety jego pędzla zdobiły salony wielu dworów na Litwie i Białorusi. Wystawiał swoje prace w „Zachęcie” oraz salonie Aleksandra Krywulta w Warszawie. Jego rysunki ukazywały się w „Tygodniku Illustrowanym” często w dziale „Nasze ryciny”. Był współorganizatorem i reżyserem „Achów”, wileńskich sztuk kabaretowych, które odbywały się co roku w okresie karnawału w latach 19041914.

Był krótko żonaty z córką Józefa Brandta, Krystyną, która po rozwodzie w 1905 roku wyszła za Hrabiego Tyszkiewicza. Chorował na gruźlicę. Zmarł nie zostawiwszy potomstwa 24 maja 1927 roku w Warszawie. Pochowany został 28 maja na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Wilnie. Cmentarz ten został zlikwidowany w roku 1956, jednak nagrobek artysty został przeniesiony na Cmentarz Na Rossie.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Polski Słownik Biograficzny. T. XXXVII/3. s. 154.
  • Rysunki Piórem Stanisława Bohusz – Siestrzeńcewicza. Wilno: 1912.
  • Rysunki Piórem Stanisława Bohusz – Siestrzeńcewicza. Warszawa: Chemiograficzne Zakłady „Helios”, 1928.
  • Stanisław Bohusz – Siestrzeńcewicz: Piękno i estetyka. Wilno: 1912.
  • Bohusz – Siestrzeńcewicz i jego album. „Tygodnik Ilustrowany”. nr 13, 1914. 
  • Wiadomości z Cesarstwa. „Gazeta Warszawska”. nr 311, 23 listopada 1893.