Stanisław Brzozowski (fotograf)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy fotografa. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Stanisław Brzozowski
Data i miejsce urodzenia 1883
Warszawa
Data i miejsce śmierci 1968
Łódź
Zawód, zajęcie fotograf
Narodowość polska
Hanka Ordonówna; Foto: Stanisław Brzozowski
Hanka Ordonówna; Foto: Stanisław Brzozowski
Aleksander Michałowski; Foto: Stanisław Brzozowski

Stanisław Brzozowski (ur. 1883 w Warszawie, zm. 1968 w Łodzi) – polski fotograf[1][2]. Członek założyciel Cechu Fotografów Chrześcijan w Warszawie[3]. Dokumentalista teatralny scen warszawskich oraz łódzkich[1][3].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Stanisław Brzozowski związany z warszawskim środowiskiem fotograficznym - mieszkał, pracował, tworzył w Warszawie[3]. Zawodowo związany z fotografią od 1898 roku - wówczas podjął pracę przy produkcji papierów kolodionowych (w czasie późniejszym pracę laboranta i pomocnika w atelier) w Wytwórni Materiałów Fotochemicznych Leonarda Kowalskiego przy ulicy Mazowieckiej w Warszawie[3][4]. Od 1903 roku prowadził własne zakłady fotograficzne w Warszawie - przy ulicy Elektoralnej i (w czasie późniejszym) przy ulicy Świętokrzyskiej[3][1][4]. Oprócz fotografii portretowej w zakładzie fotograficznym - zajmował się fotografią architektury, fotografią dokumentalną, fotografią krajobrazową[3].

Miejsce szczególne w twórczości Stanisława Brzozowskiego zajmowała fotografia teatralna (dokumentacja fotograficzna z warszawskich scen teatralnych, portrety aktorów, zdjęcia zrobione za kulisami)[1][3][5]. Jako fotograf współpracował ze wszystkimi warszawskimi teatrami (Teatr Ateneum, Teatr Letni, Teatr Mały, Teatr Morskie Oko, Teatr Opera, Teatrzyk Qui pro Quo, Teatr Polski)[1]. Współpracował z wieloma warszawskimi i ogólnopolskimi czasopismami - wiele jego fotografii publikował Przekrój oraz Kurier Codzienny[1][3]. W 1922 roku Stanisław Brzozowski (wspólnie z Karolem Buchcarem, Janem Malarskim, Bronisławem Mieszkowskim, Karolem Pęcherskim, Janem Piszczatowskim, Janem Raczyńskim) był współzałożycielem Cechu Fotografów Chrześcijan w Warszawie[3].

Stanisław Brzozowski uczestniczył w wielu wystawach fotograficznych; krajowych i międzynarodowych - na których otrzymał wiele akceptacji, nagród i wyróżnień (m.in. wyróżniono jego fotografie podczas ekspozycji II Wystawy Fotografii Artystycznej w Warszawie, w 1917 roku)[6].

Po 1945 roku Stanisław Brzozowski osiedlił się w Łodzi, gdzie otworzył kolejny własny zakład fotograficzny przy ulicy Piotrkowskiej[3][1]. W Łodzi podjął współpracę z Teatrem Powszechnym oraz Teatrem Wojska Polskiego[1]. Wspólnie z Janem Malarskim tworzył spółkę fotograficzna, która wykonała m.in. portrety Bolesława Bieruta siedzącego przy biurku w Belwederze oraz fotografie prezydenta w parku - w Natolinie[3].

W 1939 roku na skutek działań wojennych zostało zniszczone archiwum fotograficzne Stanisława Brzozowskiego - bezpowrotnie utracono kilkanaście tysięcy negatywów[3][4]. Pozostała część jego dorobku fotograficznego znajduje się w zbiorach Muzeum Teatralnego w Warszawie oraz w zbiorach Narodowego Archiwum Cyfrowego w Warszawie[1][3][2].

Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 299a, rząd 1, grób 4/5)[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i Archiwum Fotograficzne Stanisława Brzozowskiego, archive.fo, 25 kwietnia 2019 [dostęp 2019-04-25].
  2. a b Stanisław Brzozowski ● Biografia, dzieła, wystawy ● Artinfo.pl, web.archive.org, 25 kwietnia 2019 [dostęp 2019-04-25] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-25].
  3. a b c d e f g h i j k l m Wacław Żdżarski - Historia fotografii warszawskiej, str. 197, 200, 204, 319, 353, 354. Wydawca - Państwowe Wydawnictwo Naukowe (1974).
  4. a b c Leksykon fotografów warszawskich 1845-1945: BRZOZOWSKI Stanisław, Leksykon fotografów warszawskich 1845-1945 [dostęp 2019-04-25] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-25].
  5. Portal rynku sztuki - artinfo.pl, web.archive.org, 25 kwietnia 2019 [dostęp 2019-04-25] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-25].
  6. Ignacy Płażewski – Spojrzenie w przeszłość polskiej fotografii, str. 192. Wydawca – Państwowy Instytut Wydawniczy (1982). ​​ISBN 83-06-00100-1
  7. https://cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=61001. cmentarze.um.warszawa.pl. [dostęp 2019-05-05].