Stanisław Budziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 Zobacz też: Stanisław Budzyński.
Stanisław Budziński
Bolesław Wiktor
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 25 listopada 1824
Warszawa
Data i miejsce śmierci 26 listopada 1895
Warszawa
Narodowość polska
Język polski
Alma Mater Uniersytet Moskiewski
Dziedzina sztuki literat, krytyk

Stanisław Budziński (ur. 25 listopada 1824, zm. 26 listopada 1895) – profesor Uniwersytetu Petersburskiego, Uniwersytetu Warszawskiego i Szkoły Głównej, prawnik, literat, krytyk i tłumacz, tworzący pod pseudonimem Bolesław Wiktor.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie podjął studia na wydziale prawnym uniwersytetu w Moskwie, które ukończył ze stopniem kandydata nauk. Później pracował w sądzie w Warszawie wykładając też w tym czasie prawo w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa (dawnym Agronomicznym) w Marymoncie koło Warszawy. Równocześnie zajmował się pracą literacką, m.in. tłumaczył prace XVI-wiecznych historyków polskich.

W roku 1859 przyjął propozycję pracy w katedrze prawa polskiego na Uniwersytecie Petersburskim; wykłady te odbywały się po polsku, a Budziński wykładał tam zagadnienia Kodeksu Napoleona. Wydana w 1861 Petersburgupo rosyjsku i po polsku – praca O powadze rzeczy osądzonej w procesie cywilnym i kryminalnym była podstawą do nadania mu tytułu magistra i stanowisko profesora zwyczajnego.

Po likwidacji w 1861 (wskutek rozruchów studenckich) katedr prawa polskiego w Petersburgu wrócił do Warszawy, gdzie zatrudniony był kolejno jako referendarz Rady Stanu, referent w Departamencie X Senatu, pomocnik prokuratora naczelnego i członek Warszawskiej Izby Sądowej. W Szkole Głównej i potem na Uniwersytecie Warszawskim wykładał prawo karne; jako wykładowca pozostawał aktywny do roku 1892.

Oprócz działalności dydaktycznej zajmował się także twórczością literacką, zarówno w języku polskim, jak i w rosyjskim. Znaczna część tej jego działalności były to prace z dziedziny prawa (publikował je m.in. w latach 1874-1885 w „Gazecie Sądowej”). Oprócz tego pisywał również recenzje, zajmował się tłumaczeniami (opublikował m.in. zbiór tłumaczeń różnojęzycznej literatury „Z obcego Parnasu”).

Źródło[edytuj | edytuj kod]