Stanisław Bugajski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Bugajski (ur. w 1863 w Zgierzu, zm. w 1944 na Sachalinie) – działacz robotniczy i niepodległościowy, tkacz.

Od 1883 uczestniczył w zgierskiej organizacji robotniczej związanej z I Proletariatem. W 1885 został aresztowany w związku z nieudanym zamachem na carskiego agenta i przewieziony do Warszawy, gdzie otrzymał wyrok 6 lat katorgi. W 1887 dotarł na miejsce zesłania, po odbyciu wyroku w 1891 pozostał na Sachalinie[1]. Po zakończeniu przymusowego osiedlenia w 1905 przeniósł się do sowieckiej części wyspy. Brał czynny udział w rewolucji październikowej[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Puls Polonii wyd. 2.02.2005, Marian Kałuski „Polacy na Sachalinie”.
  2. Irena Koberdowa, Socjalno-Rewolucyjna Partia Proletariat, Książka i Wiedza, Warszawa 1981.

Literatura dodatkowa[edytuj | edytuj kod]