Stanisław Burza-Karliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Burza-Karliński
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 30 marca 1921
Dąbrowa k. Ręczna
Data i miejsce śmierci 12 kwietnia 2015
Piotrków Trybunalski
Przebieg służby
Siły zbrojne AK DYSK.png Armia Krajowa
Jednostki 25 Pułk Piechoty Armii Krajowej
Główne wojny i bitwy II wojna światowa, akcja „Burza”, powstanie antykomunistyczne w Polsce 1944–1953
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (od 1941, dwukrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami Medal Wojska (czterokrotnie) Krzyż Armii Krajowej Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939 Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” Medal „Pro Memoria” Medal „Pro Patria” Krzyż Więźnia Politycznego Krzyż Więźnia Politycznego Okresu Stalinowskiego Medal Za zasługi dla Stowarzyszenia Kombatantów Misji Pokojowych ONZ

Stanisław Burza-Karliński (ur. 30 marca 1921 w Dąbrowie k. Ręczna, zm. 12 kwietnia 2015 w Piotrkowie Trybunalskim) – generał brygady Wojska Polskiego, żołnierz podziemia niepodległościowego w czasie II wojny światowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Józefa. Od listopada 1943 był dowódcą oddziału partyzanckiego „Burza”, który w lipcu 1944 wszedł w skład 25 pułku piechoty AK. Po zakończeniu wojny działał w podziemiu niepodległościowym, ponownie zorganizował oddział partyzancki. 8 lipca 1945 pod Majkowicami dowodził w bitwie z Armią Czerwoną. Na skutek zdrady został aresztowany przez komunistów w Trzciance (Wielkopolska). Skazano go na dwukrotną karę śmierci, którą po amnestii zamieniono na 15 lat więzienia. Po wyjściu na wolność w 1956 prześladowany przez bezpiekę. W 1980 wyjechał do Kanady, powrócił w 1995.

8 sierpnia 2007 Prezydent RP Lech Kaczyński mianował pułkownika nie podlegającego obowiązkowi służby wojskowej Stanisława Burza-Karlińskiego na stopień generała brygady[1].

W 2013 zawieszony w prawach członka Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, gdyż protestował przeciwko byłym agentom bezpieki i oszustom we władzach tej organizacji. Ich sylwetki prezentowano na łamach miesięcznika „KurieR–Kultura i Rzeczywistość”, z którym gen. Burza-Karliński współpracował od 2004. W grudniu 2014 zlikwidowany został Okręg Piotrków Trybunalski, na którego stał czele.

Autor autobiografii W burzy dziejowej. Wspomnienia 1939-1945 (Wydawnictwo – Biuro Tłumaczeń, Wrocław 2005, ​ISBN 83-88826-33-6​), „W burzy dziejowej” (wyd. II poprawione i rozszerzone, Wydawnictwo Mireki, Kraków 2014).

Odznaczenia i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]