Stanisław Cercha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Cercha
Data i miejsce urodzenia 8 maja 1867
Kraków
Data i miejsce śmierci 23 sierpnia 1919
Kraków

Stanisław Cercha (ur. 8 maja 1867 w Krakowie, zm. 23 sierpnia 1919 w Krakowie) – polski historyk sztuki, malarz, etnograf i folklorysta – amator, badacz folkloru podmiejskiego Krakowa na Kleparzu.

Syn Maksymiliana (1818-1907) archeologa i rysownika. Malarstwa uczył się u ojca, a następnie (1881-1889) w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u Floriana Cynka, Władysława Łuszczkiewicza, Jana Matejki i Feliksa Szynalewskiego. Naukę uzupełniał w Monachium u Antona Ažbego. W 1919 roku ogłosił w roczniku Materiały Antropologiczno-Archeologiczne i Etnograficzne pracę pod tytułem „Kleparz, przedmieście Krakowa przed 50 laty”. W latach 1900-1904 wydał Pomniki Krakowa – 3 tomy z rysunkami nagrobków krakowskich, wykonane od roku 1846 przez ojca i jego samego.


Inne publikacje:

  • Baśnie ludowe zebrane we wsi Przebieczany (Kraków 1896)
  • Przebieczany, wieś w powiecie wielickim, pod względem etnograficznym (Kraków 1899)
  • Ceramika ludu polskiego, „Wędrowiec” 1899, nr 16, 17, 18.
  • Dzwonki gliniane i siekierki drewniane z kiermaszów krakowskich, „Lud”, 1896.

Publikował również w pismach takich jak „Kwartalnik Litewski”, „Świat Słowiański”, „Wisła”, „Ziemia”. Napisał także monografię wsi Łopuszna – nie została ona nigdy wydana, rękopis znajduje się w archiwum Muzeum Etnograficznym w Krakowie.

Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (pas AC, część południowa) [1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dzieje polskiej folklorystyki 1864-1918, H. Kapełuś, J. Krzyżanowski (red.), Warszawa 1982.
  • Ewa Śnieżyńska-Stolot, „Stanisław Cercha”, [w:] Etnografowie i ludoznawcy polscy. Sylwetki, szkice biograficzne, t. 1, Kraków 2002.

Literatura dodatkowa[edytuj | edytuj kod]