Stanisław Dębicki (prawnik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Dębicki
Data urodzenia 1891
Data i miejsce śmierci 1940
Charków
Przyczyna śmierci zbrodnia katyńska
Zawód, zajęcie prokurator, sędzia
Narodowość polska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Stanisław Dębicki (ur. 1891, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski prawnik, prokurator, sędzia, ofiara zbrodni katyńskiej.

Stanisław Dębicki (w grupie po prawej jako pierwszy z lewej) podczas odsłonięcie popiersia Marszałka Józefa Piłsudskiego w gmachu Sądu Okręgowego we Lwowie w maju 1936. Obok m.in. Józef Chirowski, Juliusz Prachtel-Morawiański, Marian Zbrowski, Helena Lepiarz, Lucjan Malicki

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1891 na ziemi kieleckiej jako syn Józefa. Ukończył studia prawa w Moskwie w 1914. Podjął pracę w służbie adwokackiej. Podczas I wojny światowej od września 1917 pracował w sądownictwie w Kielcach. Tam był następnie podprokuratorem w sądzie okręgowym. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej jako ochotnik w szeregach 6 Pułku Ułanów.

W okresie II Rzeczypospolitej sprawował stanowiska sędziego w sądzie okręgowym w Zamościu, prokuratora sądów okręgowych w Wilnie i w Grodnie. Od 1931 pełnił funkcję prokuratora Sądu Okręgowego we Lwowie. Z tego stanowiska na początku sierpnia 1937 został mianowany przez prezydenta RP Ignacego Mościckiego prezesem Sądu Apelacyjnego we Lwowie[1].

Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów i przewieziony do obozu w Starobielsku, gdzie był przetrzymywany jako cywil[2]. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nominacje w sądownictwie. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 174 z 5 sierpnia 1937. 
  2. Andrzej Leszek Szcześniak: Katyń. Lista ofiar i zaginionych jeńców obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk. Warszawa: Alfa, 1989, s. 298. ISBN 83-7001-294-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]