Stanisław Daniel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Jerzy Daniel
major major
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1910
Władywostok
Data i miejsce śmierci 15 sierpnia 1944
Nieszkowice Wielkie
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
RAF roundel.svg RAF
Jednostki 12 Eskadra Wywiadowcza,
13 Eskadra Obserwacyjna,
19 Eskadra Towarzysząca,
Dywizjon 309,
Dywizjon 305,
1586 Eskadra do Zadań Specjalnych
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, dwukrotnie) Medal Lotniczy (trzykrotnie) Polowa Odznaka Obserwatora

Stanisław Jerzy Daniel (ur. 29 marca 1910 we Władywostoku, zm. 15 sierpnia 1944 w Nieszkowicach Wielkich) – major obserwator Wojska Polskiego i Polskich Sił Powietrznych na Zachodzie, kapitan (ang. Flight Lieutnant) Królewskich Sił Powietrznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Stanisław Daniel urodził się w polskiej rodzinie we Władywostoku. W listopadzie 1920 wraz z rodzicami Wojciechem i Joanną przybył do Polski. W latach 1925-1926 rozpoczął naukę w Korpusie Kadetów Nr 2 w Modlinie, którą zakończył zdaniem matury. Po ukończeniu Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie (6 promocja, 49. lokata) w 1932 został przydzielony do 12 Eskadry Liniowej, a w 1935 przeniesiony do 13 Eskadry Towarzyszącej. W listopadzie 1937 został dowódcą plutonu II/19 19 Eskadry Towarzyszącej[1].

W chwili wybuchu II wojny światowej Daniel służył jako dowódca eskadry szkolnej w Szkole Podchorążych Lotnictwa i w walkach nie brał udziału. Po ewakuacji przez Rumunię i Francję w czerwcu 1940 Stanisław Daniel dotarł do Wielkiej Brytanii. Po ukończeniu kursu na samolotach bombowych został w listopadzie 1940 roku przydzielony do Dywizjon 309. W sierpniu 1943 roku został przeniesiony do 305 Dywizjonu Bombowego Ziemi Wielkopolskiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, na własną prośbę został przeniesiony do 1586 Eskadry do Zadań Specjalnych[1], która dokonywała lotów nad Warszawę z dostawami dla walczących powstańców.

Dnia 14 sierpnia 1944 roku załoga w składzie:

wystartowała z lotniska w Brindisi.

Rekonstrukcja Liberatora załogi kpt. Szostaka

Po dokonaniu zrzutu w okolicach pl. Krasińskich w Warszawie samolot Liberator nr KG 890 został zaatakowany przez niemieckie myśliwce nad Puszczą Niepołomicką. Dowódca kpt. Zbigniew Szostak rozkazał opuszczenie palącego się samolotu. Załoga wyskoczyła ze spadochronami, ale z powodu zbyt małego pułapu większość spadochronów nie zdążyła się otworzyć. Lotnicy polegli na miejscu roztrzaskując się o ziemię. Liberator został zestrzelony przez niemieckiego asa Luftwaffe Gustava Eduarda Fracsi.

Stanisław Daniel pośmiertnie został odznaczony Orderem Virtuti Militari. Wcześniej był odznaczony dwukrotnie Krzyżem Walecznych, trzykrotnie Medalem Lotniczym[2] i Polową Odznaką Obserwatora. Został pochowany na cmentarzu w Pogwizdowie. Po wojnie szczątki wszystkich członków załogi zostały przeniesione na cmentarz wojskowy w Krakowie.

Części samolotu załogi kpt. Zbigniewa Szostaka zostały wykorzystane do rekonstrukcji makiety samolotu Consolidated B-24 Liberator znajdującego się w Muzeum Powstania Warszawskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b F/L Stanisław Daniel. 301.dyon.pl. [dostęp 2019-02-20].
  2. Daniel Stanisław Jerzy. listakrzystka.pl. [dostęp 2019-02-20].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]