Stanisław Derkus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Derkus ps. Stach Śmiałek, Śmiały (ur. 1 maja 1925 w Kozolinie, powiat Płońsk – zm. 20 września 1951) – żołnierz Ruchu Oporu Armii Krajowej od połowy 1946 roku w Obwodzie „Mewa”, później w Narodowych Siłach Zbrojnych i Narodowym Zjednoczeniu Wojskowym, walczył z grupą operacyjną Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i Urzędu Bezpieczeństwa, operującą na terenie województwa warszawskiego.

Jako dowódca patrolu wziął udział w wielu starciach oddziału w powiatach: Mława, Płock, Rypin. Ujęty po walce 10 maja 1949 roku, skazany przez Wojewódzki Sąd Rejonowy w Warszawie na karę śmierci, Bolesław Bierut nie skorzystał z prawa łaski. Stracony w więzieniu mokotowskim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Swat, „...Przed Bogiem i historią”. Księga ofiar komunistycznego reżimu w Polsce lat 1944-1956. Mazowsze. Warszawa 2003

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]