Stanisław Dworak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Dworak (ur. 1938 w Sadku, zm. 9 stycznia 2008 w Warszawie) – polski architekt, samorządowiec, działacz społeczny.

Uczęszczał do Technikum Budowlanego w Radomiu, które ukończył w 1958 roku. Rozpoczął wtedy pracę przy budowie osiedla Milica w Skarżysku–Kamiennej. W czasie służby wojskowej rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej jednak w 1962 przeniósł się na Politechnikę Świętokrzyską. Ukończył tam studia inżynierskie w 1966 roku. Podczas studiów został zatrudniony w Wydziale Architektury i Urbanistyki Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Szydłowcu. W latach 1966-1975 sprawował funkcję architekta powiatowego. Równocześnie, w latach 1969-1972 uczył rysunku technicznego w Liceum Ogólnokształcącym im. H. Sienkiewicza.

Następnie, do roku 1980, pracował w Urzędzie Wojewódzkim w Radomiu. W tym roku został zastępcą Naczelnika Miasta i Gminy Szydłowiec. W roku 1990 został wybrany do tamtejszej rady miasta, której został przewodniczącym. Wraz z innymi radnymi skutecznie zabiegał o utworzenie powiatu i Sądu Rejonowego z siedzibami w Szydłowcu. Po utworzeniu powiatu, w roku 1998, został radnym i wszedł w skład jego zarządu. W roku 2005 przeszedł na emeryturę.

Zaprojektował m.in. kościół parafii MB Bolesnej w Sadku, pomniki Żołnierzy Września 1939 w Barak i Jana Pawła II w Szydłowcu. Był również rysownikiem-karykaturzystą.

Był jednym z inicjatorów i założycieli Towarzystwa Miłośników Ziemi Szydłowieckiej oraz propagatorem turystyki i harcerstwa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]