Stanisław Działyński (zm. 1677)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wojewody malborskiego i starosty kiszporskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Stanisław Działyński
Herb
Ogończyk
Rodzina Działyńscy
Data i miejsce śmierci 26 czerwca 1677
Grudziądz
Ojciec Mikołaj
Matka Anna Łodzińska
h. Radwan
Żona

Marianna Iwińska
h. Łodzia

Dzieci

Jan, Michał

Stanisław Działyński herbu Ogończyk (zm. 26 czerwca 1677 w Grudziądzu), wojewoda malborski 1657-1677, starosta kiszporski (dzierzgoński) od 1657 i tolkmicki od 1650, dworzanin pokojowy królewski w 1649 roku.

Syn Mikołaja i Anny Łodzińskiej herbu Radwan. Wnuk Stanisława Działyńskiego (zm. 1617), wojewody chełmińskiego.

Poseł sejmiku generalnego pruskiego na sejm koronacyjny 1649 roku, 1650, sejm zwyczajny i nadzwyczajny 1654 roku. Poseł sejmiku kowalewskiego na sejm 1649/1650 roku[1]. Na sejmie w 1649 roku wyznaczony z koła poselskiego na komisarza komisji wojskowej lubelskiej, która zająć się miała wypłatą zaległych pieniędzy wojsku.

Na sejmie elekcyjnym w 1669 roku głosował jako jeden z pierwszych na Michała Korybuta Wiśniowieckiego i był odtąd jego stronnikiem.

Pod koniec 1672 korespondował z Janem Sobieskim, hetmanem wielkim koronnym. W 1673 zaciągał na Pomorzu żołnierzy na wyprawę chocimską.

Elektor Jana III Sobieskiego z województwa malborskiego w 1674 roku.

Muszkiet Stanisława Działyńskiego, XVII wiek, Skokloster

Właściciel Niechanowa od 1651. Około 1652 ożenił się z Marianną Iwińską herbu Łodzia, córką Krzysztofa Iwińskiego, starosty powidzkiego. Miał dwóch synów: Jana (zm.1693) i Michała (zm.1713).

Zmarł 26 czerwca 1677 w czasie sejmiku generalnego pruskiego w Grudziądzu. Wdowa, Marianna z Iwińskich Działyńska pochowała go w katedrze gnieźnieńskiej w grobie rodziny Niechanowskich przy kaplicy Łubieńskich, przy bramie do górnego kapitularza. Kapituła gnieźnieńska wyraziła zgodę na ten pochówek, ponieważ Działyńscy byli dziedzicami dóbr Niechanowa i spadkobiercami praw do grobu rodziny Niechanowskich.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stefania Ochmann-Staniszewska, Zdzisław Staniszewski, Sejm Rzeczypospolitej za panowania Jana Kazimierza Wazy. Prawo - doktryna - praktyka, tom II, Wrocław 2000, s. 343.