Stanisław Eizerman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Marian Eizerman
major major
Data urodzenia 14 sierpnia 1883
Przebieg służby
Lata służby 1914-1929
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki II Brygada Legionów Polskich
5 Pułk Ułanów Zasławskich
8 Pułk Ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego
Stanowiska kwatermistrz pułku
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941)

Stanisław Marian Eizerman (ur. 14 sierpnia 1883, zm. ?) – major kawalerii Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kapral I plutonu 2. szwadronu ułanów II Brygady Legionów Polskich. Brał udział w szarży pod Rokitną, w bocznym patrolu.

Po odzyskaniu niepodległości służył w Wojsku Polskim. 3 maja 1922 zweryfikowany został w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, w korpusie oficerów jazdy. Służył w 5 pułku ułanów Zasławskich w Ostrołęce. 18 lutego 1928 awansował do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 20. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Służył wówczas w 8 pułku ułanów Księcia Józefa Poniatowskiego w Krakowie na stanowisku kwatermistrza. Z dniem 31 sierpnia 1929 roku został przeniesiony w stan spoczynku[1].

W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Miechów. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”[2].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 14 lutego 1929 roku, s. 72.
  2. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 337, 942.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 stycznia 1923 roku, s. 33.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]