Stanisław Eulagiusz Sobolewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Eulagiusz Sobolewski
pułkownik piechoty pułkownik piechoty
Data urodzenia 26 września 1871
Data śmierci nie wcześniej niż 1934
Przebieg służby
Siły zbrojne Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 39 Pułk Piechoty
VIII Brygada Piechoty
PKU Warszawa Miasto III
Stanowiska dowódca pułku piechoty
dowódca brygady piechoty
komendant PKU
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Stanisław Eulagiusz Sobolewski (ur. 26 września 1871, zm. po 1934) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

27 maja 1919 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika[1]. 29 sierpnia 1919 roku został mianowany dowódcą 39 pułku piechoty Strzelców Lwowskich[2]. Pułkiem dowodził do 28 lipca 1920 roku z przerwą od 16 czerwca do 15 lipca 1920 roku[3]. 22 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika piechoty, w grupie oficerów byłych Korpusów wschodnich i byłej armii rosyjskiej[4]. 20 września 1920 roku został mianowany dowódcą VIII Brygady Piechoty[5]. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Oddziale V Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego, a jego oddziałem macierzystym był wówczas 39 pułk piechoty[6]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 35. lokatą w korpusie oficerów piechoty[7].

Następnie pełnił służbę w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Warszawa Miasto III na stanowisku komendanta. W maju 1923 roku został przydzielony do PKU Warszawa Powiat na stanowisko komendanta[8], lecz już w lipcu tego roku powrócił do PKU Warszawa Miasto III na stanowisko komendanta. Pozostawał wówczas oficerem nadetatowym 15 pułku piechoty „Wilków” w Dęblinie[9][10]. W grudniu 1924 roku został przeniesiony do 30 pułku Strzelców Kaniowskich w Warszawie, jako nadliczbowy[11][12]. Na emeryturze mieszkał w Warszawie[13].

W 1934 roku zajmował 94. lokatę na liście starszeństwa oficerów stanu spoczynku. Pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III i posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I - dyspozycja dowódcy Okręgu Korpusu Nr I[14].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari - za przeprowadzenie głębokiego wypadu na tyły nieprzyjaciela w nocy z 10 na 11 kwietnia 1920 roku docierając do Hałuziniec, Wołkowiniec i Szaniec, w którym 39 pułk piechoty wziął 16 jeńców, 6 karabinów maszynowych, 1 lekki karabin maszynowy, 18 koni, 4 bryczki i 4 aparaty telefoniczne[15][16].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 67 z 17 czerwca 1919 roku, poz. 2141. Tu drugie imię pułkownika podano w brzmieniu „Eulogjusz”.
  2. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 90 z 25 września 1919 roku, poz. 3282.
  3. Księga chwały piechoty, opracowanie zbiorowe pod przewodnictwem płk. dypl. Bronisława Prugara-Ketlinga, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1992, reprint wydania z 1939. Autorzy podali, że pułkiem dowodził od 8 sierpnia 1919 roku w stopniu podpułkownika.
  4. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 29 maja 1920 roku, poz. 527.
  5. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 39 z 13 października 1920 roku, poz. 918.
  6. Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 132, 879. Tu jako datę urodzenia podano 25 października 1871 roku.
  7. Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 19. Tu jako datę urodzenia podano 25 września 1871 roku.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 29 z 18 maja 1923 roku, s. 273.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 44 z 3 lipca 1923 roku, s. 444.
  10. Rocznik Oficerski 1923, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 167, 395, 1482.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 134 z 24 grudnia 1924 roku, s. 755.
  12. Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 197, 339.
  13. Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 887. Tu jako datę urodzenia podano 26 września 1871 roku.
  14. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 844, tu również jako datę urodzenia podano 26 września 1871 roku.
  15. Smotrecki 1929 ↓, s. 15, 26.
  16. Kubrak 1999 ↓, s. 5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]