Stanisław Głuszcz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Głuszcz
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski
złoto Olsztyn 1947 bieg maratoński
złoto Gdańsk 1947 chód na 50 km
złoto Gdańsk 1949 bieg maratoński
srebro Warszawa 1950 bieg maratoński
brąz Lwów 1936 bieg maratoński
brąz Łódź 1937 bieg maratoński
brąz Poznań 1938 bieg maratoński
brąz Katowice 1949 chód na 50 km

Stanisław Głuszcz (ur. 13 października 1906 w Lutoborach, zm. 7 października 1992 w Warszawie[1]) – polski lekkoatleta, długodystansowiec i chodziarz, trzykrotny mistrz Polski.

Startował zarówno przed II wojną światową, jak i po niej. Przed wojną był brązowym medalistą mistrzostw Polski w biegu maratońskim w 1936, 1937 i 1938[2][3], zaś w chodzie na 50 kilometrów zajął 4. miejsce w MP w 1937[4].

Po wojnie został mistrzem Polski w biegu maratońskim w 1947 i 1949 oraz wicemistrzem w 1950[2][3], a w chodzie na 50 kilometrów zdobył złoty medal w 1947 i brązowy w 1949[4]. Podczas mistrzostw w 1952 zajął w maratonie 5. miejsce w wieku blisko 46 lat.

Ustanawiał rekordy Polski w chodzie na 3 kilometry (13:04,2, 13 maja 1951, Warszawa), chodzie na 10 000 metrów (43:36,2, 16 października 1953, Warszawa) i chodzie na 30 kilometrów (1:58:52,4, 6 lipca 1946, Warszawa)[1].

Rekordy życiowe[1]:

Był zawodnikiem PZL Warszawa (1936-1939), BOS Warszawa (1945), Syreny Warszawa (1946-48) i Ogniwa Warszawa (1949-1954).

Był działaczem lekkoatletycznym, sędzią klasy międzynarodowej[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Marian Rynkowski: Od Adamczaka do Zasłony – Leksykon lekkoatletów polskich okresu międzywojennego – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2004, s. 63. ISBN 83-9136-63-9-1.
  2. a b Tadeusz Dziekoński: Historia Mistrzostw Polski w maratonie mężczyzn (medaliści) (pol.). [dostęp 2018-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-18)].
  3. a b Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 84-85. ISBN 978-83-61233-20-6.
  4. a b Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 236. ISBN 978-83-61233-20-6.
  5. Lekkoatletyka w 1998. Sportpress, 1999, s. 235. ISBN 83-910012-1-0.
  6. Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 84. ISBN 978-83-61233-20-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Marian Rynkowski: Od Adamczaka do Zasłony – Leksykon lekkoatletów polskich okresu międzywojennego – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2004, s. 63. ISBN 83-9136-63-9-1.
  • Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.
  • Lekkoatletyka w 1998. Sportpress, 1999, s. 235. ISBN 83-910012-1-0.