Stanisław Giebułtowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Giebułtowicz
podpułkownik artylerii podpułkownik artylerii
Data urodzenia 6 listopada 1891
Data śmierci ?
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 4 Pułk Artylerii Polowej
10 Pułk Artylerii Ciężkiej
30 Pułk Artylerii Lekkiej
Komenda Miasta Brześć
Zgrupowanie „Brześć”
Stanowiska kwatermistrz pułku
dowódca dywizjonu pułku
zastępca dowódcy pułku
komendant miasta
dowódca zgrupowania
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
II wojna światowa
kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Signum Laudis (w czasie wojny) Signum Laudis (w czasie wojny) Krzyż Wojskowy Karola

Stanisław Leonard Giebułtowicz[1] (ur. 6 listopada 1891, zm. ?) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W czasie I wojny światowej walczył w szeregach c. i k. Armii. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 sierpnia 1916 w korpusie oficerów rezewry artylerii. W 1918 jego oddziałem macierzystym był pułk artylerii polowej Nr 124[2].

Został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu porucznika[3]. 9 września 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w 4 pułku artylerii polowej[4].

3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów artylerii[5][6]. Nadal służył w 4 Pułku Artylerii Polowej w Inowrocławiu. W 1923 pełnił obowiązki komendanta Kadry Baterii Zapasowej[7]. Z dniem 15 lipca 1924 zostały mu powierzone obowiązki kwatermistrza pułku[8]. 4 października tego roku został przesunięty na stanowisko pełniacego obowiązki dowódcy II dywizjonu[9][10]. Następnie awansowany na stopień majora artylerii ze starszeństwem z 1 dniem lipca 1925[11][12]. W 1928 był dowódcą III dywizjonu w 10 pułku artylerii ciężkiej w Przemyślu[13]. W marcu 1932 został przesunięty w 30 pułku artylerii lekkiej na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[14][15]. 17 stycznia 1933 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów artylerii[16]. W 1939 był komendantem miasta Brześć nad Bugiem[17].

Uczestniczył w kampanii wrześniowej. 10 września 1939 otrzymał zadanie zorganizowania załogi twierdzy brzeskiej. Następnego dnia dowództwo nad Zgrupowaniem „Brześć” przekazał generałowi Konstantemu Plisowskiemu[18]. Po nastaniu okupacji niemieckiej został szefem Wydziału Wojskowego w organizacji Polska Niepodległa.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]