Stanisław Godawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Godawa
kapitan piechoty kapitan piechoty
Data urodzenia 9 kwietnia 1895
Data śmierci ?
Przebieg służby
Lata służby 1914–
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 4 Pułk Piechoty,
4 Pułk Strzelców Podhalańskich,
port wojenny Gdynia,
2 Pułk Strzelców Podhalańskich,
Batalion ON „Brzozów”,
Batalion ON „Sanok”
Stanowiska komendant powiatowy ON,
dowódca kompanii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
wojna polsko-bolszewicka (zajęcie Wilna),
II wojna światowa (kampania wrześniowa)
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie)

Stanisław Godawa (ur. 9 kwietnia 1895, zm. ?) – kapitan piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Stanisław Godawa urodził się 9 kwietnia 1895 jako syn Jana i Marii. Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich i służył w szeregach 4 pułku piechoty w składzie II Brygady.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył wojnie polsko-bolszewickiej, w tym w zajęciu Wilna. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1920[1][2][3]. W 1923, 1924 był oficerem zawodowym 4 pułku Strzelców Podhalańskich w Cieszynie[4][5]. W 1928, jako oficer 4 pułku Strzelców Podhalańskich, był przydzielony do portu wojennego Gdynia[6]. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930[7]. W 1932 był przydzielony do 2 pułku Strzelców Podhalańskich[8]. Od 1933 służył w Brzozowie, gdzie sprawował funkcje Powiatowego Komendanta Obrony Narodowej i Związku Strzeleckiego.

Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej 1939 jako dowódcy 3 kompanii batalionu ON „Brzozów” w walkach przeciw Słowakom[9][10][11]. Został wymieniony także jako dowódca 3 kompanii ON „Krosno” w składzie batalionu ON „Sanok”[12].

Stanisława Godawa był żonaty, miał córkę. Przed wojną był właścicielem nieruchomości, położonej przy ulicy Benisławskiego w Gdyni[13].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923, s. 447.
  2. Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924, s. 389.
  3. Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928, s. 243.
  4. Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923, s. 385.
  5. Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924, s. 332.
  6. Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928, s. 146.
  7. Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932, s. 73.
  8. Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932, s. 616.
  9. Batalion ON "Brzozów". obronanarodowa1939.pl. [dostęp 2015-07-24].
  10. Janusz Kubit. Wrzesień 1939 r, - trzeci agresor. „Dukielski Przegląd Samorządowy”, Nr 9 z 2008. 
  11. Udział Straży Granicznej w siłach zbrojnych Rzeczypospolitej. beskid-niski.pl. [dostęp 2015-07-24].
  12. Batalion ON "Sanok". obronanarodowa1939.pl. [dostęp 2015-07-24].
  13. Monitor Sądowy i Gospodarczy nr 53/2008 (2902) - Pozycja 3359. krs-online.com.pl. [dostęp 2015-07-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]