Stanisław Hempel (inżynier)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Hempel (ur. 6 listopada 1892 w Tucznej, zm. 16 czerwca 1954 w Warszawie) – polski inżynier, konstruktor, projektant i budowniczy wielu nowatorskich konstrukcji drewnianych, stalowych oraz betonowych. Inżynier (1926), doktor (1934), profesor nadzwyczajny (1946) i zwyczajny (1949), członek-korespondent PAN (1952).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1912 roku uzyskał licencjat na Technische Universität w Grazu. Powołany do wojska rosyjskiego w 1914 roku, kierował m.in. budową mostów na Berezynie, Dnieprze, Dźwinie i Prypeci w czasie I wojny światowej. Powrócił do kraju w 1918 roku i podjął studia w katedrze budownictwa przemysłowego Politechniki Warszawskiej, które ukończył w 1926 roku. Od 1925 roku aż do śmierci był pracownikiem naukowym tejże uczelni, początkowo jako asystent, od 1927 roku jako kierownik katedry, zaś po zakończeniu II wojny światowej jako kierownik katedry konstrukcji drewnianych oraz wykładowca teorii budownictwa żelbetowego i statyki. Pracy dydaktycznej nie zaprzestał nawet w okresie okupacji hitlerowskiej, prowadząc tajne nauczanie na zakonspirowanej uczelni. W latach 1926-1931 pracował także w Departamencie Budownictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych, a w czasie okupacji w prywatnej firmie "K. Rudzki i S-ka". Jego mieszkanie w Warszawie przy ul. Kilińskiego 1 było punktem koncentracyjnym batalionu "Wigry". Po wojnie był jednym z najważniejszych pracowników Biura Odbudowy Stolicy, z ramienia którego projektował od strony konstrukcyjnej i nadzorował odbudowę ze zniszczeń wojennych wielu warszawskich zabytków. Był autorem wielu publikacji naukowych. W 1946 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1]. Pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (grób 41)[2].

Najważniejsze projekty i realizacje konstrukcyjne[edytuj | edytuj kod]

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Jego synem był Stanisław Hempel, zawodowy myśliwy Afryki Równikowej[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 16 lipca 1946 „za zasługi położone przy odbudowie mostu Poniatowskiego” M.P. z 1947 r. nr 27, poz. 209
  2. Stanisław Hempel. cmentarze.um.warszawa.pl. [dostęp 2019-11-06].
  3. Olgierd Budrewicz, Spotkania z Polakami, Interpress, Warszawa, 1969, s. 136-149

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]