Stanisław Ignatowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Ignatowicz (ur. 27 października 1902 r. w Warszawie, zm. 20 sierpnia 1991 r. w Warszawie) – inżynier elektryk, teletechnik. Prezes Stowarzyszenia Teletechników Polskich (1938-1939) oraz Stowarzyszenia Elektryków Polskich SEP (1949-1950), w czasie II wojny światowej współzałożyciel Brytyjskiego Oddziału SEP. Członek Honorowy SEP.

Absolwent Politechniki Warszawskiej oraz Szkoły Podchorążych Rezerwy Łączności w Zegrzu, w czasie II wojny światowej był oficerem łączności w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. Po powrocie do kraju w 1946 r. pracował m. in. w Ministerstwie Poczt i Telegrafów, Zakładach Wytwórczych Materiałów Telekomunikacyjnych, Zjednoczeniu Przemysłu Teletechnicznego, Instytucie Tele- i Radiotechnicznym. Był założycielem i dyrektorem Zakładu Badań i Studiów Teletechniki. Prowadził także działalność dydaktyczną w Państwowej Szkole Teletechnicznej, Politechnice Warszawskiej i Wieczorowej Szkole Inżynierskiej. Pełnił także wiele innych funkcji: przed wojną był inspektorem rządowym Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej (PAST), po wojnie m. in. członkiem prezydium PKN, delegatem Polski do sekcji I Komisji Przemysłu Radiotechnicznego i Elektronicznego RWPG, członkiem prezydium Komisji Naukowej Międzynarodowego Komitetu Doradczego Telefonicznego i Telegraficznego CCITT, członkiem Rady Naukowej Instytutu Łączności. Odznaczony Krzyżem Komandorskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Białkiewicz Z. „Sylwetki prezesów SEP”, Spektrum – Magazyn Informacyjny Stowarzyszenia Elektryków Polskich, z. 7-8 /2003, s. 25
  • Tadeusz Skarzyński, Jerzy Kubiatowski, Władysław Motyl: Stowarzyszenie Elektryków Polskich Zeszyt Historyczny nr 1 „75 lat Stowarzyszenia Elektryków Polskich 1919-1994”, Warszawa 1994, s. 114, 116, 117, 119, 143

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]