Stanisław Jaworski (aktor)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy aktora. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Stanisław Jaworski
Imię i nazwisko Stanisław Czesław Jaworski
Data i miejsce urodzenia 12 lutego 1895
Dolina
Data i miejsce śmierci 28 października 1970
Warszawa
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób aktora Stanisława Jaworskiego (1895-1970) i aktorki Janiny Jaworskiej-Porębskiej (zm. 1983) na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Stanisław Jaworski (ur. 12 lutego 1895 w Dolinie, zm. 28 października 1970 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Aktorstwa uczył się na prywatnych kursach u dyrektora teatru lwowskiego. Na scenie zadebiutował w Teatrze Nowym we Lwowie w 1913. W czasie I wojny światowej służył w armii austriackiej. Przed wojną występował m.in. w teatrach Krakowa, Torunia i Poznania.

W czasie okupacji grał w teatrach jawnych Warszawy. Po wyzwoleniu związał się początkowo ze scenami krakowskimi, by po dziesięciu latach osiąść już na stałe w Warszawie.

Był aktorem charakterystycznym, jego warunki zewnętrzne predysponowały go do grania ról zwykłych, „szarych ludzi”, często zasklepiających się w swojej samotności. Na scenie kreował m.in. takie role jak: Pagatowicza w Grubych Rybach, Dyndalskiego w Zemście, Szwejka w Przygodach dobrego wojaka Szwejka, Twardosza w Dożywociu, Malvolia w Wieczorze Trzech Króli, Chłopowa w Rewizorze, Don Bazylia w Weselu Figara czy Króla Ignacego w Iwonie, księżniczce Burgunda.

W filmie debiutował w 1937. Miał w swoim dorobku około trzydziestu ról filmowych. Ogromną popularność przyniosła mu rola Klemensa Kolasińskiego w radiowej powieści Matysiakowie. Często występował także w Podwieczorku przy mikrofonie.

Zmarł 28 października 1970 w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 45-IV-9)[1].

Teatr[edytuj | edytuj kod]

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. KLEMENS KOLASIŃSKI. cmentarze.um.warszawa.pl. [dostęp 2019-11-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]