Stanisław Jordanowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Jordanowski
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1914
Wadowice, Galicja
Data i miejsce śmierci 24 lipca 1993
Hiszpania
Rodzaj działalności militarna, społeczna, historyczna, artystyczna
Prezes
Przynależność Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce
Okres urzędowania od 1983
do 1993
Poprzednik Tadeusz Pawłowicz
Następca Andrzej Beck
Dyrektor wykonawczy
Przynależność Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce
Okres urzędowania od 1984
do 1985
Poprzednik Michał Budny
Następca Czesław Karkowski

Stanisław Jordanowski (ur. 28 sierpnia 1914, zm. 24 lipca 1993) – żołnierz kampanii wrześniowej i Polskich Sił Zbrojnych, znawca polskiej sztuki, działacz polonijny i prezes Instytutu Józefa Piłsudskiego w Ameryce w latach 1983-1993.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 28 sierpnia 1914 w Wadowicach. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty w Zambrowie, a później studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 3050. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty[1].

Brał udział w kampanii wrześniowej a następnie przez Rygę wydostał się do Europy i 6 stycznia 1940 dotarł do Wielkiej Brytanii. Następnie udał się do Francji i brał udział w kampanii 1940 r.

Od 1943 przebywał w Londynie, gdzie przeszedł roczne przeszkolenie na kursie dyplomatyczno-konsularnym i pracował w Konsulacie RP w Londynie, a następnie w Sztabie Naczelnego Wodza. Należał do organizatorów Stowarzyszenia Polskich Kombatantów oraz Polskiego Ruchu Wolnościowego „Niepodległość i Demokracja”.

W 1951 osiedlił się w Nowym Jorku w Stanach Zjednoczonych, pracował w American Title Insurance Company z czasem obejmując stanowisko wiceprezesa firmy. Był działaczem Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Stanach Zjednoczonych oraz Związku Polskich Federalistów w Stanach Zjednoczonych. Był także znawcą polskiej sztuki, w 1988 r. wydał w Nowym Jorku Vademecum malarstwa polskiego.

Od 1977 zasiadał w Radzie Instytutu, a w latach 1983-1993 był prezesem Instytutu Piłsudskiego. Zmarł tragicznie w Hiszpanii 24 lipca 1993.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego, 2003. ISBN 83-7188-691-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]