Stanisław Kowalczyk (1910–1992)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy polityka komunistycznego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Stanisław Kowalczyk
Data i miejsce urodzenia 24 kwietnia 1910
Sosnowiec
Data śmierci 1 kwietnia 1992
Poseł I kadencji Sejmu PRL
Okres od 20 listopada 1952
do 22 listopada 1956
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza

Stanisław Kowalczyk (ur. 24 kwietnia 1910 w Sosnowcu, zm. 1 kwietnia 1992) – polski ślusarz i polityk komunistyczny, poseł do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz Sejm PRL I kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Norberta i Agnieszki, brat Anastazego. W latach 1927–1939 był związany z Czerwonym Harcerstwem Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego, gdzie był członkiem Rady Głównej. W czasie II wojny światowej działał w ruchu oporu.

W okresie II RP był działaczem Polskiej Partii Socjalistycznej w Zagłębiu Dąbrowskim, do której wstąpił w 1928. Od września 1948 do grudnia 1948 był przewodniczącym Rady Naczelnej „lubelskiej” PPS. Następnie należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, gdzie od 23 grudnia 1948 do 4 czerwca 1949 był I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego w Krakowie. Jednocześnie do 1954 był członkiem Komitetu Centralnego. Następnie – do 1971 – był członkiem Centralnej Komisji Rewizyjnej[1].

Pełnił mandat poselski do Krajowej Rady Narodowej (zgłoszony przez Centralną Komisję Związków Zawodowych), na Sejm Ustawodawczy (z okręgu Myślenice) oraz Sejm PRL I kadencji (z okręgu Jelenia Góra)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia Powszechna PWN, Tom 2, Warszawa 1974, s. 583,
  2. Leksykon historii Polski z 1995, s. 354

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]