Stanisław Lencewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Lencewicz (ur. 19 kwietnia 1889 w Warszawie, zm. 1 września 1944 tamże) – polski geograf.

Absolwent VIII Liceum Ogólnokształcącego w Warszawie z 1905 roku.

Od 1922 profesor Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie kierował Zakładem Geografii. Współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Geograficznego. W latach 19221939 redaktor "Przeglądu Geograficznego" oraz działu polskiego w "Bibliographie Géographique" w Paryżu.

2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

W latach 19431944 wykładał na tajnym Uniwersytecie Warszawskim. Został zamordowany przez niemieckiego żołnierza w czasie powstania warszawskiego[2].

Zajmował się geomorfologią, geologią czwartorzędu, hydrografią, limnologią (opracował katalog jezior polskich) i kartografią.

Książki[edytuj | edytuj kod]

Łącznie opublikował około 140 prac.

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

22 lutego 1980 w Warszawie jednej z ulic na terenie obecnej dzielnicy Bemowo zostało nadanie imię Stanisława Lancewicza[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 26.
  2. Lencewicz Stanisław - Wielka Encyklopedia Tatrzańska, Zofia i Witold H. Paryscy. z-ne.pl. [dostęp 2014-09-27].
  3. Uchwała nr 60 Rady Narodowej Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 22 lutego 1980 r. w sprawie nadania nazw ulicom, "Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, Warszawa, dnia 29 czerwca 1980 r., nr 8, poz. 6, s. 2.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]