Stanisław Lenczewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Lenczewski
Data i miejsce urodzenia 2 października 1917
Warszawa
Data i miejsce śmierci 10 sierpnia 1986
Warszawa
Zawód, zajęcie rzemieślnik, polityk
Stanowisko poseł na Sejm PRL VI kadencji (1972–1976), wiceprezydent Gdańska (1946–1947), wicewojewoda gdański
Partia Stronnictwo Demokratyczne (1951–1986)
Odznaczenia
Order Budowniczych Polski Ludowej Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka „Zasłużonemu Działaczowi Stronnictwa Demokratycznego”

Stanisław Lenczewski (ur. 2 października 1917 w Warszawie, zm. 10 sierpnia 1986 tamże) – polski rzemieślnik i działacz społeczny, wiceprezydent Gdańska (1946–1947), poseł na Sejm PRL VI kadencji (1972–1976), wicewojewoda gdański. Budowniczy Polski Ludowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Jana i Jadwigi. W latach 1936–1939 studiował na Wydziale Elektrotechniki Politechniki Gdańskiej, uzyskując wykształcenie wyższe niepełne. Po powrocie do Warszawy zatrudniony w warsztacie elektrotechnicznym. Pomagał w montowaniu nielegalnych radioodbiorników. W 1944 walczył w powstaniu warszawskim, podczas którego został ranny, a później aresztowany.

W 1945 ponownie znalazł się w Gdańsku (tym razem polskim), gdzie podjął pracę w Ministerstwie Administracji Publicznej. Mianowano go wiceprezydentem Gdańska, a później zatrudniono w Urzędzie Wojewódzkim, którego był współorganizatorem. Sprawował funkcję wicewojewody gdańskiego.

W 1947 wrócił do Warszawy i założył prywatny warsztat radiotechniczny. Kontynuował naukę w Studium Ekonomicznym Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego. Działał w samorządzie rzemieślniczym: w 1972 objął funkcję prezesa Zarządu Związku Izb Rzemieślniczych, później był przewodniczącym Rady Centralnego Związku Rzemiosła.

Od maja 1951 działał w Stronnictwie Demokratycznym. Był był m.in. wiceprzewodniczącym Stołecznego Komitetu partii (1967–1968) i wiceprzewodniczącym Centralnego Komitetu (1973–1981), a także członkiem prezydium CK (1969–1973, 1981–1986). Od 1961 do 1969 zasiadał w Stołecznej Radzie Narodowej. W 1972 uzyskał mandat posła na Sejm z okręgu Warszawa–Wola. Był członkiem Komisji Drobnej Wytwórczości, Spółdzielczości Pracy i Rzemiosła oraz Komisji Handlu Wewnętrznego. W 1981 został wybrany na honorowego przewodniczącego Krajowej Rady Rzemiosła. Był członkiem zarządu Cechu Elektryków.

Odznaczony Orderem Budowniczych Polski Ludowej, Orderem Sztandaru Pracy II klasy, Krzyżami Kawalerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Medalem im. Jana Kilińskiego, Złotą Honorową Odznaką Rzemiosła i Odznaką „Zasłużonemu Działaczowi Stronnictwa Demokratycznego”.

Żonaty z Zofią Lenczewską[1]. Został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim (kwatera 59B-VI-10)[2].

W czasie studiów przyjęty do Polskiej Korporacji Akademickiej „Z.A.G. Wisła” w Gdańsku[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Kurier Polski”, nr 163 z 25 sierpnia 1986, s. 2
  2. Jan Kieniewicz (red.), Cmentarz Bródnowski, Biblioteka Publiczna w Dzielnicy Targówek m.st. Warszawy, Warszawa 2007, s. 228
  3. Sprawozdanie z działalności K! „Z.A.G. Wisła” w Gdańsku, Gdańsk 1937 (i dalsze)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • (red. Wiktoria Beczek, Andrzej Rajewski, Władysław Witold Spychalski), Stronnictwo Demokratyczne w Polsce Ludowej. T. 4. Nasi przedstawiciele: noty biograficzne posłów SD w Sejmie PRL w kadencjach V, VI, VII, Warszawa 1980, s. 61
  • Juliusz Smoczyński, Warszawie i rzemiosłu, „Kurier Polski”, nr 143 z 23 lipca 1984, s. 5
  • Zmarł Stanisław Lenczewski, „Tygodnik Demokratyczny”, nr 34 z 24 sierpnia 1986, s. 2
  • Zmarł Stanisław Lenczewski, „Kurier Polski”, nr 154 z 12 sierpnia 1986, s. 1–2; „Kurier Polski”, nr 155 z 13 sierpnia 1986, s. 2 (nekrologi)
  • Strona sejmowa posła VI kadencji