Stanisław Lipiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy Stanisława Lipińskiego - operatora filmowego. Zobacz też: Stanisław Lipiński (nauczyciel).
Stanisław Lipiński
Data i miejsce urodzenia 7 sierpnia 1909
Lwów
Data i miejsce śmierci 7 maja 1974
Brockport
Zawód operator filmowy

Stanisław Lipiński (ur. 7 sierpnia 1909 r. we Lwowie, zm. 7 maja 1974 r. w Brockport) − polski operator filmowy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po zdaniu matury przez dwa lata studiował na Wydziale Chemii Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, po czym wyjechał do Paryża, gdzie studiował w Instytucie Filmu. Gdy ukończył studia wrócił do Polski. Pracował w zespołach tworzących filmy dokumentalne, a w 1936 r. został operatorem w swoim pierwszym filmie fabularnym. Następnie pracował przy kilku filmach, był uważany za dobrej klasy fachowca.

W 1938 r. poślubił aktorkę Inę Benitę, ale rozstał się z nią jeszcze przed wojną[1].

W czasie kampanii wrześniowej przebywał w Warszawie, gdzie filmował działania wojenne. Następnie dostał się do rodzinnego Lwowa, gdzie brał udział w obronie miasta. W pierwszych miesiącach 1940 został aresztowany przez NKWD i zesłany na Syberię. Zwolniony z łagru na mocy układu Sikorski-Majski, wstąpił do Armii Andersa, z którą przebył cały szlak bojowy. Często pełnił funkcję operatora filmów dokumentalnych, kręconych przez polskie wojsko. Po II wojnie światowej został w Wielkiej Brytanii i pracował przy filmach brytyjskich. W 1956 wyjechał do Kanady, gdzie założył własne laboratorium filmowe. Pod koniec życia był wykładowcą na uniwersytecie w Nowym Jorku.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]