Stanisław Mierzwiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Mierzwiński
major major
Data i miejsce urodzenia 24 września 1887
Nowy Lubliniec
Data i miejsce śmierci 14 marca 1928
Toruń
Przebieg służby
Lata służby 1914–1928
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 2 pułk piechoty Legionów
II Korpus Polski w Rosji
4 Dywizja Strzelców
30 pułk strzelców
71 pułk piechoty
Stanowiska d-ca kompanii
nauczyciel Szkoły Kadetów
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie)

Stanisław Mierzwiński[a] (ur. 24 września 1887 w Lublińcu, zm. 14 marca 1928 w Toruniu) – żołnierz Legionów Polskich, armii rosyjskiej i major Wojska Polskiego, uczestnik I wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Leopolda i Michaliny z d. Hoffman[1]. Absolwent uniwersytetu w Wiedniu (1914). Należał do drużyn strzeleckich. Od listopada 1914 w Legionach Polskich jako żołnierz 1 kompanii 2 pułku piechoty Legionów. Od 1 listopada 1916 w stopniu podporucznika.

Szczególnie odznaczył się 21 czerwca 1916 w walce pod Gruziatyniem (Galicja Wschodnia), gdzie „zainicjował obejście nieprzyjaciela przez bagna, w wyniku walki został ciężko ranny. Za czyn ten otrzymał Order Virtuti Militari[1].

Od 15 lutego 1918 w II Korpusie Polskim w Rosji. Od kwietnia 1919 w 4 Dywizji Strzelców. Od maja 1919 w szeregach Wojska Polskiego w składzie 30 pułku strzelców z którym brał udział w walkach na froncie wojny polsko-bolszewickiej.

Od 1 listopada 1919 w stopniu kapitana. Od sierpnia 1920 w 11 pułku piechoty. W 1924 jako dowódca kompanii w 71 pułku piechoty. Awans na stopień majora otrzymał 3 maja 1926, po awansie został mianowany nauczycielem w Korpusie Kadetów w Chełmnie.

Zginął śmiercią tragiczną. Został pochowany na cmentarzu w Toruniu.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Marią Dymowską, z którą miał dwoje dzieci: Stanisława (ur. 1922) i Barbarę (ur. 1925)[1]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Sitko 1928 ↓, s. 47 poz. 110 wymienia nazwisko „Stanisław Prus-Mieżwiński”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Polak (red.) 1993 ↓, s. 139.
  2. Sitko 1928 ↓, s. 47.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]