Stanisław Musiał

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Musiał
Data i miejsce urodzenia 1938-05-011 maja 1938
Łososina Górna
Data i miejsce śmierci 2004-03-055 marca 2004
Kraków
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Towarzystwo Jezusowe
Prezbiterat 1963-08-055 sierpnia 1963

Stanisław Musiał SJ (ur. 1 maja 1938 w Łososinie Górnej, zm. 5 marca 2004 w Krakowie) – filozof, duszpasterz, dyrektor Wydawnictwa WAM, rzecznik współpracy katolicko-żydowskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1950-1952 uczył się w jezuickim małym seminarium w Nowym Sączu. W 1952 r. wstąpił do nowicjatu zakonu jezuitów w Starej Wsi, święcenia kapłańskie przyjął 5 sierpnia 1963 r. Studiował na Wydziale Filozoficznym Towarzystwa Jezusowego w Krakowie (1957-1960) oraz na Wydziale Teologicznym Bobolanum w Warszawie (teologię, 1960-1964), później uzupełniał studia w Rzymie i Monachium.

W latach 1972-1973 współpracował w Polską Sekcją Radia Watykańskiego, a w 1977 pracował tam na stanowisku redaktora. Był też wieloletnim publicystą „Tygodnika Powszechnego”. Od 1981 r. był członkiem redakcji, a w latach 1990-1991 zastępcą redaktora naczelnego tygodnika. W latach 1989-1990 był dyrektorem Wydawnictwa WAM w Krakowie oraz przełożonym wspólnoty Domu Pisarzy przy Wydawnictwie.

Członek Komisji Episkopatu Polski ds. Dialogu z Judaizmem od 1986 (tj. od początku jej działalności), do 1995 sekretarz Komisji. Ponadto wchodził w skład zarządu „United Nations Watch”, organizacji afiliowanej przy Światowym Kongresie Żydowskim.

W 1987 r. aktywnie uczestniczył w wydarzeniach związanych z przeniesieniem klasztoru karmelitanek z terenu obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Brał udział w spotkaniach genewskich w sprawie klasztoru i jest sygnatariuszem przyjętych tam ustaleń (22 lutego 1987 r.). Występował przeciwko akcji wznoszenia krzyży na żwirowisku w obozie.

Autor opracowań naukowych, skupiających się na historii renesansu we Francji. W 1983 obronił doktorat Francuska nauka o stosunkach międzynarodowych (próba rekonstrukcji), napisany pod kierunkiem Józefa Kukułki[1]. publikował artykuły m.in. w „Tygodniku Powszechnym”, „Gazecie Wyborczej”, „Midraszu”, „Polin”, „Życiu Duchowym”. Został m.in. laureatem pierwszego „Grand Press” w kategorii publicystyki (nagroda miesięcznika „Press”) za artykuł Czarne jest czarne (1997 r.), w którym apelował, by hierarchia Kościoła zareagowała na antysemickie wypowiedzi niektórych duchownych. Otrzymał również Nagrodę im. Jana Karskiego i Poli Nireńskiej za rok 2001, przyznawaną przez Żydowski Instytut Naukowy dla osób badających stosunki polsko-żydowskie oraz wkład polskich Żydów w kulturę polską.

Wydawnictwo Literackie wydało dwie jego książki Czarne jest czarne i Dwanaście koszy ułomków (za którą w październiku 2002 r. otrzymał Nagrodę Krakowska Książka Miesiąca), będące zbiorami publikowanych wcześniej artykułów. Zasiadał w jury Nagrody Literackiej Nike. Pośmiertnie Wydawnictwo Literackie opublikowało Notatnik ks. Stanisława Musiała. Jezuita w wytartym swetrze (2009), a jezuickie Wydawnictwo WAM Listy ks. Stanisława Musiała do Rodziny (2010).

Zmarł 5 marca 2004 i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie[2].

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Książki
Inne publikacje
  • Witold Bereś, Krzysztof Burnetko, Stanisław Musiał, Duchowny niepokorny: Rozmowy z księdzem Stanisławem Musiałem (Wydawnictwo Świat Książki, Warszawa 2006, ​ISBN 83-247-0082-X​)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Historia. Polityka. Stosunki Międzynarodowe. Księga jubileuszowa na 65-lecie Profesora Józefa Kukułki, Warszawa: Dom Wydawniczy Elipsa, 1994, s. 23, ISBN 83-85466-54-1.
  2. Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Stanisław Musiał. rakowice.eu. [dostęp 2017-10-24].