Stanisław Piastowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Piastowicz (ur. 3 marca 1928 r. w Piekarach Śląskich) - śląski poeta. Syn górnika[1].

II wojna światowa zastała go w czwartej klasie szkoły powszechnej.

Po wojnie ukończył gimnazjum i poszedł do liceum, później studiował polonistykę. Jego wiersze opublikował Dziennik Literacki, a później w listopadzie Klub literacki i Związek Zawodowy Literatów Polskich w Katowicach zorganizował konkurs, w którym Piastowicz zajął 1 miejsce.

Wiersze[edytuj | edytuj kod]

  • Przelot nad miastem
  • Oczy dziecka
  • Powstanie
  • Twarz
  • Dwudziesta wiosna
  • Miłość
  • Credo
  • Wiersz o człowieku naiwnym
  • Z wami
  • Dlatego miłość
  • Wśród nocy
  • Mój Śląsk

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Arkusz Śląski 12, Wydawnictwo Z.Z.L.P. Oddział Śląski, luty 1949 r.