Stanisław Pietraszkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Pietraszkiewicz
3 zwycięstwa
podpułkownik pilot podpułkownik pilot
Data i miejsce urodzenia 20 kwietnia 1906
Mińsk
Data i miejsce śmierci 4 grudnia 1988
Kapsztad
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
Roundel of the French Air Force before 1945.svg Armée de l'Air
RAF roundel.svg RAF
Jednostki Dywizjon 303
Dywizjon 307
Dywizjon 315
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (od 1941, trzykrotnie) Medal Lotniczy (dwukrotnie) Kawaler 1. klasy Orderu Miecza (Szwecja)

Stanisław Pietraszkiewicz (ur. 20 kwietnia 1906 w Mińsku - zm. 4 grudnia 1988 w Kapsztadzie), podpułkownik pilot Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Adama i Heleny Judyckiej. W 1925 roku zdał maturę w Państwowym Gimnazjum Nauczycielskim im. Władysława Syrokomli w Nieświeżu, następnie wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie[1]. Brał udział walkach po stronie rządowej podczas przewrotu majowego, podczas których został ranny. Po rekonwalescencji odbył staż w 86. Pułku Piechoty w Mołodecznie. W październiku 1926 roku rozpoczął naukę w Oficerskiej Szkoły Lotnictwa w Grudziądzu, która w 1927 r. została przeniesiona do Dęblina. W 1928 roku ukończył Szkole Podchorążych Lotnictwa jako podporucznik obserwator (II promocja, 11 lokata)[2]. Otrzymał przydział do 55. Eskadry Liniowej 5 Pułku Lotniczego w Lidzie. W 1932 roku został przeniesiony do 1. Pułku Lotniczego, gdzie w latach 1934-1937 dowodził 112. Eskadrą Myśliwską[3]. W październiku 1933 roku wszedł w skład polskiej reprezentacji podczas Międzynarodowych Zawodów Lotnictwa Myśliwskiego w Bukareszcie. Również w maju 1936 roku wziął udział w Międzynarodowej Wystawie Lotniczej ILIS w Sztokholmie gdzie prezentował możliwości PZL P.11c. W 1937 roku zawarł związek małżeński z Janiną z domu Filipkowską. 5 września 1937 roku przeżył poważną katastrofę lotniczą, po której został przeniesiony do służby w jednostkach szkolnych[1].

W kampanii wrześniowej nie brał udziału w lotach bojowych, zajmował stanowisko dowódcy Kompanii Obsługi Węzła Lotnisk nr 23 i odpowiadał za ewakuację sprzętu. Przez Rumunię dotarł do Francji, gdzie był szefem grupy 19 pilotów skierowanych na szkolenie w Ośrodku Wyszkolenia Myśliwskiego w Versailles[3]. Po upadku Francji odpłynął z Bordeaux na pokładzie statku „Kmicic” i 20 czerwca 1940 roku dotarł do Wielkiej Brytanii. Otrzymał numer służbowy RAF P-1238[4] i 21 sierpnia 1940 mianowany dowódcą eskadry A w dywizjonie 303. 9 września 1940 roku został dowódcą dywizjonu 307, funkcję tę sprawował do 25 października kiedy to powrócił do Dywizjonu 303. 8 listopada 1940 roku został przeniesiony do 616 Dywizjonu Myśliwskiego RAF[1]. 21 stycznia 1941 objął dowództwo dywizjonu 315. 8 września został zestrzelony i dostał się do niewoli niemieckiej[3]. Przebywał w obozach jenieckich Oflag XC koło Lubeki i Stalag Luft III w Żaganiu. Został uwolniony w maju 1945 roku i powrócił do Wielkiej Brytanii. Po rekonwalescencji rozpoczął studia na Wyższej Szkole Lotniczej w Weston-super-Mare. Po ukończeniu otrzymał przydział do sztabu Fighter Command w Stanmore gdzie służył do 1947 roku. Po rozformowaniu Polskich Sił Powietrznych przystąpił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia i zdecydował się na emigrację do Afryki Południowej. Służbę w lotnictwie zakończył w polskiej randze podpułkownika i brytyjskiej Squadron Leadera[1].

Zwycięstwa powietrzne[edytuj | edytuj kod]

Na liście Bajana sklasyfikowany został na 74. pozycji z 3 samolotów Luftwaffe zestrzelonymi na pewno, jednym zestrzelonym prawdopodobnie i jednym uszkodzonym.

zestrzelenia pewne:

  • Me-109 - 16 sierpnia 1941
  • Fw-190 - 21 września 1941
  • Fw-190 - 21 września 1941

zestrzelenia prawdopodobne:

  • Me-109 - 9 sierpnia 1941

uszkodzenia:

  • Me-109 - 16 września 1941

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Wojciech Zmyślony: Stanisław Pietraszkiewicz (pol.). polishairforce.pl. [dostęp 2019-07-25].
  2. II promocja
  3. a b c Tadeusz Jerzy Krzystek, [Anna Krzystek]: Polskie Siły Powietrzne w Wielkiej Brytanii w latach 1940-1947 łącznie z Pomocniczą Lotniczą Służbą Kobiet (PLSK-WAAF). Sandomierz: Stratus, 2012, s. 415. ISBN 978-83-61421-59-7. OCLC 276981965.
  4. a b Pietraszkiewicz Stanisław. listakrzystka.pl. [dostęp 2019-07-25].
  5. Sveriges statskalender / 1940. Bihang, s. 64

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]